Główna droga przez Andy między Santiago a Mendozą: po stronie chilijskiej Ruta 60, po argentyńskiej Ruta 7, a na styku tunel Cristo Redentor. Obie strony są zupełnie różne. Od Argentyny droga wspina się łagodnie doliną rzeki Mendoza aż do wylotu tunelu na ok. 3185 m. Od Chile zbocze jest tak strome, że szosa pokonuje je pętlą kilkudziesięciu ciasnych serpentyn, Los Caracoles („ślimaki”), jednym z najbardziej fotografowanych odcinków drogi w Andach. Tuż obok leży Portillo, ośrodek narciarski nad jeziorem Laguna del Inca, a po argentyńskiej stronie, kilkanaście kilometrów od granicy, widać Aconcaguę, najwyższy szczyt obu Ameryk.

Tunel o długości 3080 m otwarto w 1980 r.; granica przebiega w jego połowie. Wcześniej ruch szedł starą drogą przez przełęcz Bermejo (Uspallata) na wysokości ok. 3830 m. Tunel obniżył najwyższy punkt trasy o ok. 600 m, skrócił ją o 10 km i oszczędził kierowcom 65 serpentyn. Bo to droga dla ciężarówek z całego Mercosuru, ruch jest duży, a w sezonie przed kompleksem granicznym tworzą się kolejki.

Na starej przełęczy stoi Cristo Redentor de los Andes, figura Chrystusa dłuta argentyńskiego rzeźbiarza Mateo Alonso, odsłonięta 13 marca 1904 r. dokładnie na granicy. Upamiętnia pokojowe zakończenie sporu o przebieg granicy w Andach, który na przełomie XIX i XX w. doprowadził Argentynę i Chile do wyścigu zbrojeń na morzu i na krawędź wojny. Biskup Ramón Ángel Jara powiedział wtedy, że prędzej runą te góry, niż Argentyńczycy i Chilijczycy złamią pokój przysięgnięty u stóp Chrystusa. Kopia figury stoi w Pałacu Pokoju w Hadze.