Dolina w Cordillera de la Sal, 13 km na zachód od San Pedro de Atacama, w sercu pustyni Atakama, jednego z najsuchszych miejsc na Ziemi: w niektórych jej częściach od setek lat nie spadła kropla deszczu. Wiatr i resztki dawnej wody wyrzeźbiły tu grzbiety, ostrogi i jaskinie z soli, gliny i piasku, a wyschnięte jeziora pokryła biała skorupa soli. Krajobraz tak przypomina powierzchnię Księżyca, że dał miejscu nazwę, a naukowcy testowali w okolicy prototypy łazików marsjańskich.

W 1982 r. dolinę uznano za sanktuarium przyrody; dziś należy do rezerwatu Los Flamencos, który obejmuje też słone jeziora z flamingami na płaskowyżu. Najpiękniej jest pod wieczór: kiedy słońce zachodzi, niebo i skały przechodzą od różu przez fiolet do czerni, a wiatr gra między skałami.

San Pedro de Atacama to oaza z kościołem z adobe i drewna kaktusowego, baza wypraw na gejzery El Tatio, do lagun altiplano i na przełęcz Jama do Argentyny. Leży na ok. 2400 m, więc to dobre miejsce na kilka dni aklimatyzacji przed Boliwią.