Leibethra leżała na wschodnim zboczu Olimpu, między dzisiejszą Skotiną a Starą Leptokarią, w miejscu, gdzie Olimp Górny styka się z Dolnym. Akropol na wzgórzu ok. 130 m n.p.m. otaczają potoki spływające do szerokiego koryta Ziliany, a w tle widać zamek Platamonas i morze. Groby z późnej epoki brązu (XIII–XII w. p.n.e.) kryły bogate dary, dziś pokazywane w muzeum w Dion, a sam akropol był zamieszkany od VIII do I w. p.n.e. Archeolodzy odkryli tu między innymi fundamenty wytwórni wina z połowy IV w. p.n.e., strawionej przez pożar, i ołowiany ciężarek z napisem ΛΕΙΒΗ i kiścią winogron. Miejsce wskazał w XIX w. Léon Heuzey, a ostatecznie potwierdził w 1914 r. André Plassart.

Starożytni uważali te zbocza za ulubione miejsce Muz, nazywanych od miasta Leibethridami. Tu miał się urodzić albo mieszkać Orfeusz, syn muzy Kalliope, śpiewak, którego muzyka uspokajała dzikie zwierzęta i poruszała kamienie. Po jego śmierci z rąk menad, szalejących wyznawczyń Dionizosa, Muzy zebrały szczątki i pochowały je w Leibethrze. Pauzaniasz pisze, że słowiki gnieżdżące się nad grobem śpiewały słodziej i głośniej niż gdziekolwiek indziej. Miasto ostrzegała przepowiednia: zginie przez dzika, gdy słońce zobaczy kości Orfeusza. Pewnego dnia pasterz zasnął oparty o grób i zaczął przez sen śpiewać jego pieśni. Zbiegł się tłum, ktoś przewrócił kolumnę nagrobka i kości ujrzały światło. Tej samej nocy wezbrała rzeka Sys, której nazwa znaczy właśnie „dzik”, i zmyła miasto. Archeolodzy też podejrzewają, że osadę zniszczyło trzęsienie ziemi, a po nim powódź.

Orfeusz wyszedł daleko poza Olimp. Grecy uważali go za założyciela i proroka misteriów orfickich, w których przypisywane mu poematy recytowano podczas obrzędów oczyszczenia. Jego zejście do Hadesu po zmarłą żonę Eurydykę stało się jednym z ulubionych tematów sztuki Zachodu: na tej historii oparto „Orfeusza” Claudia Monteverdiego (1607), najstarszą operę wciąż regularnie wystawianą, i „Orfeusza i Eurydykę” Christopha Willibalda Glucka (1762).

Dziś działa tu park archeologiczny połączony z parkiem tematycznym. Ścieżka przez gęstą zieleń, z ławkami i fontannami, prowadzi od tablic o Orfeuszu i Muzach do wykopalisk akropolu. Latem odbywa się tu część wydarzeń Festiwalu Olimpu. Dla trasy to most do części trackiej: Orfeusz był Trakiem, a jego legenda wraca w Rodopach, w Tatulu.