Ta droga zamienia nudny przejazd przez płaskowyż Arkadii na jedną z najładniejszych górskich dróg Peloponezu. Ze Sparty jedzie się na wschód przez wioski Lakonii i wspina na zbocza Parnonu, pasma o długości kilkudziesięciu kilometrów, które oddziela Lakonię od Arkadii i sięga 1935 m. Na przełęczy leży Kosmas, kamienna wieś na wysokości 1167 m, otoczona lasem jodłowym. Na placu w cieniu wiekowych platanów stoją kawiarnie i fontanny z lwimi głowami, a latem jest tu o kilka stopni chłodniej niż na wybrzeżu. To dobry przystanek na kawę przed zjazdem.

Z Kosmasa droga opada serpentynami wąwozem rzeki Dafnon prosto do morza. W połowie zjazdu, na wysokości około 650 m, do pionowej rdzawej ściany przyklejony jest klasztor Elona (Moni Elonis), założony według różnych źródeł około 1300 r. albo w XVI w. Turcy zniszczyli go w 1770 r., a mnisi odbudowali go i wspierali powstanie 1821 r. Czczona tu ikona Matki Bożej uchodzi za cudowną, a na odpust 15 sierpnia zjeżdżają tysiące pielgrzymów z całej Kynurii. Wapienne ściany wąwozu i skały nad Leonidio mają czerwono-pomarańczowe pasy i przewieszenia, które od kilkunastu lat ściągają wspinaczy z całej Europy. Sezon wspinaczkowy trwa od jesieni do wiosny, bo latem ściany są rozgrzane.

Leonidio leży na dnie doliny pod czerwonym klifem, kilka kilometrów od morza, z portem i plażą w Place. To stolica Cakonii, krainy, w której przetrwał język cakoński, uznawany za jedynego żyjącego potomka starożytnego dialektu doryckiego, którym mówili Spartanie. Miasto po cakońsku nazywa się Agie Lidi. Dziś mówią nim płynnie głównie starsi mieszkańcy. Okoliczne pola dają słodki bakłażan cakoński, chroniony przez Unię Europejską, a w sierpniu w Place odbywa się jego święto. Najsłynniejszy jest jednak zwyczaj wielkanocny: w noc Zmartwychwstania, kiedy duchowny zaczyna śpiewać „Christos anesti”, z pięciu parafii wypuszcza się w niebo setki papierowych balonów na ogrzane powietrze. Balony z trzciny i papieru mają nawet dwa metry wysokości, a zwyczaj trwa od końca XIX w.

Dalej droga biegnie nad Zatoką Argolidzką, wysoko nad morzem, przez Paralia Tyrou z cakońskimi tawernami do Astros. W Astros w 1823 r. zebrało się drugie Zgromadzenie Narodowe powstańczej Grecji, a dziś w budynku obrad mieści się muzeum archeologiczne. Obradom przewodniczył Petros Mavromichalis (1765–1848), wódz Maniotów z 1821 r., wybrany tu na przewodniczącego rządu. Delegaci poprawili pierwszą konstytucję, zapisali wolność prasy i zakazali niewolnictwa. Stąd już tylko kilkadziesiąt kilometrów nad równiną Argolidy do Nafplio.