Foneas to mała, kamienista zatoczka u stóp stromego zbocza, kilka kilometrów na południe od Kardamyli. Środek plaży przecina wielka skała, która dzieli ją na dwie części. Woda jest tu przejrzysta i turkusowa, a skały wokół przyciągają ryby, więc to dobre miejsce do pływania z maską. Nazwa brzmi tak samo jak greckie słowo „zabójca”. Dalej na południe, za Stoupą, w rybackiej wsi Agios Nikolaos, leży Gnospi: to nie plaża, tylko płaska, częściowo zabetonowana półka skalna nad morzem z drabinką i pomostem do skoków, z płytkimi grotami dającymi trochę cienia i prysznicem ze słodką wodą.

Wybrzeże między Kardamyli a Stoupą to Mani Zewnętrzne: zielone stoki Tajgetu schodzące do morza, gaje oliwne, cyprysy i kamienne wieże. Kardamyli to stara miejscowość. W „Iliadzie” Agamemnon, chcąc przebłagać Achillesa, obiecuje mu siedem miast nad morzem i Kardamyle jest pierwszym z nich. Na łagodnym zboczu między Kardamyli a Foneas, w Kalamitsi, stoi kamienny dom pisarza Patricka Leigh Fermora (1915–2011), który opisał ten region w klasycznej książce „Mani” (1958). Dom należy dziś do Muzeum Benaki. Leigh Fermor jako osiemnastolatek przeszedł pieszo przez Europę od Holandii do Konstantynopola (1933–1935), a w 1944 r. na Krecie dowodził brytyjsko-kreteńskim oddziałem, który porwał niemieckiego generała Heinricha Kreipego. Grecy pamiętają go jako bohatera ruchu oporu, a czytelnicy na świecie jako jednego z najlepszych pisarzy podróżników XX w. W sąsiedniej Stoupie, nad plażą Kalogria, Nikos Kazantzakis (1883–1957) próbował w 1917 r. prowadzić kopalnię węgla brunatnego z miejscowym majstrem Jeorjosem Zorbasem. Interes upadł, ale Zorbas stał się pierwowzorem bohatera „Greka Zorby” (1946). Kreteński pisarz był potem dziewięciokrotnie nominowany do Nagrody Nobla, a ekranizacje jego powieści, „Grek Zorba” Michalisa Kakojanisa (1964) i „Ostatnie kuszenie Chrystusa” Martina Scorsese (1988), uczyniły go jednym z najbardziej znanych na świecie greckich pisarzy XX w.

Mani ma własną kuchnię, prostą i opartą na oliwie i oliwkach. Warto spróbować syglino, czyli solonej wieprzowiny przechowywanej w smalcu, lalangii, smażonych pasków ciasta, i diples, zwijanych chrustów z miodem. Na klifie nad plażą Kalogria w Stoupie stoi popiersie Kazantzakisa, upamiętniające pisarza i jego związek ze Stoupą.