O to, gdzie urodził się Homer, kłóciło się w starożytności kilka miast: najczęściej wymieniano Smyrnę i Chios, a do tego m.in. Kyme, Kolofon, Argos i Ateny. Chios miała najmocniejsze argumenty „rodzinne”. Działał tu cech rapsodów, Homerydów, którzy uważali się za potomków poety i recytowali jego pieśni. W Hymnie homeryckim do Apollina śpiewak, którego starożytni brali za samego Homera, przedstawia się dziewczętom z Delos jako „ślepy mąż, który mieszka na kamienistej Chios”. A poeta Symonides, cytując słynne porównanie ludzkich pokoleń do liści z VI pieśni „Iliady”, przypisuje je po prostu „mężowi z Chios”.

Daskalopetra („kamień nauczyciela”) to skała nad zatoczką w Vrontados, na północ od miasta Chios. Tradycja mówi, że siedział tu Homer i uczył uczniów, stąd nazwa i dzisiejsze określenie „Kamień Homera”. W skale wykuto coś w rodzaju siedziska z ławą wokół. Archeolodzy widzą w tym raczej skalne sanktuarium bogini Kybele, Wielkiej Matki z Anatolii: na środku stoi blok, interpretowany jako jej tron albo ołtarz [do sprawdzenia]. Tak czy inaczej to dawne miejsce kultu, a legenda o Homerze przylgnęła do niego później.

Obok jest Źródło Paszy z czasów osmańskich, a kawałek dalej pomnik Jannisa Psycharisa, pisarza związanego z Chios, który walczył o to, by Grecy pisali językiem mówionym (dimotiki) zamiast sztucznej katharewusy.