O miejsce narodzin Homera spierało się wiele miast, ale co do miejsca jego śmierci starożytni byli dość zgodni: większość opowieści umieszczała ją na Ios. Według żywotu przypisywanego Herodotowi Ios była ojczyzną matki poety. Popularna anegdota mówi, że stary Homer zatrzymał się tu w drodze i spotkał rybaków, którzy zadali mu zagadkę. Nie potrafił jej rozwiązać i wkrótce potem umarł; w niektórych wersjach ze zgryzoty. Odpowiedź brzmiała: wszy. Rybacy mówili, że to, co złapali, wyrzucili, a to, czego nie złapali, niosą ze sobą.

Mieszkańcy Ios byli dumni z tej tradycji. W III–II w. p.n.e. ich wyspa biła własne monety, a na części z nich był wizerunek Homera. Dwa epigramaty Alkajosa z Messeny w Antologii Greckiej sławią małą wyspę, która przyjęła grób wielkiego poety, a Pauzaniasz w II w. n.e. wspomina, że na Ios pokazywano grób Homera. Pokazuje się go do dziś: na wzgórzu Plakotos na północy wyspy, nad morzem, są resztki murów i kamienne odrzwia, a pod koniec XVIII w. holenderski podróżnik ogłosił, że znalazł tu właściwy grobowiec [do sprawdzenia]. Archeolodzy nie łączą tych ruin z Homerem.

To miejsce raczej do zadumy niż do zwiedzania: kamienie, krzaki, wiatr i widok na Morze Egejskie, w które patrzył, jak chce legenda, poeta, który je opisał.