Anaga to postrzępiony masyw na północno-wschodnim krańcu Teneryfy, ok. 140 km² gór od poziomu morza do ok. 1000 m. Grzbiety są tak ostre, a doliny tak strome, że na kilometr w poziomie przypada 300–500 m różnicy wysokości. Zielone zbocza, które spadają prosto do oceanu, i chmury wiszące nad grzbietem sprawiają, że w internetowych zestawieniach porównuje się Anagę z Hawajami. Od 1987 r. jest parkiem przyrody, od 1994 r. parkiem wiejskim (bo mieszka w nim ok. 2500 osób w ok. 26 osadach), a 9 czerwca 2015 r. UNESCO uznało masyw za rezerwat biosfery.

Na grzbiecie, w chmurach niesionych przez pasaty, rośnie laurisilwa, wilgotny las wawrzynowy. Anaga ma najwięcej gatunków endemicznych w Europie, choć geograficznie leży w Afryce; w lasach żyją m.in. endemiczne kanaryjskie gołębie laurowe. Nad doliną Taborno wznosi się Roque de Taborno, ostry skalny szczyt, który dzięki swemu kształtowi bywa nazywany „Matterhornem Teneryfy”. Z doliny Afur szlak prowadzi obok Piedra de los Guanches, kamienia wiązanego z obrzędami mumifikacji Guanczów, rdzennych mieszkańców wyspy.

Najbardziej znaną wsią Anagi jest Taganana nad północnym wybrzeżem. Za jej „założenie” uznaje się 16 maja 1501 r., gdy po podboju wyspy w 1496 r. rozdzielano ziemię kolonistom; to trzecia najstarsza osada masywu. W XVI w. uprawiano tu trzcinę cukrową, a gdy handel cukrem upadł, od XVII w. winorośl, z której Taganana słynie do dziś. Przez stulecia wieś łączył ze światem tylko stromy szlak Camino de Las Vueltas do La Laguny: drogę dla samochodów doprowadzono dopiero w 1968 r. Na początku sierpnia jest święto patronki, Matki Bożej Śnieżnej, z procesjami 4, 5 i 15 sierpnia.