Na zachodnim brzegu jeziora General Carrera, drugiego co do wielkości jeziora Ameryki Południowej, fale przez tysiące lat wypłukały w marmurowych skałach jaskinie, łuki i wysepki. Największa wysepka to Catedral de Mármol (Marmurowa Katedra), mniejsza obok to Capilla de Mármol (Marmurowa Kaplica); całość nazywa się też Cavernas de Mármol. Woda jeziora, zasilana przez lodowce, ma turkusowy kolor, a pasiaste, biało-szaro-niebieskie ściany jaskiń odbijają go tak, że wnętrza mienią się barwami zależnymi od pory dnia i poziomu wody.

Marmur pochodzi z metamorficznego podłoża regionu i liczy ok. 300 mln lat (późny paleozoik); część skały mogła powstać blisko równika i dopiero ruchy płyt przeniosły ją na południe. Nazwa „Capilla de Mármol” pojawia się na początku XX w., przy wyprawach wytyczających granicę chilijsko-argentyńską; włosko-argentyński badacz Clemente Onelli opisał to miejsce w książce z 1904 r., a w 1939 r. szwajcarski geolog Arnold Heim. W 1994 r. okolica została sanktuarium przyrody.

Kaplice leżą przy Carretera Austral (Ruta 7), drodze zbudowanej od 1976 r. przez lasy i fiordy chilijskiej Patagonii: ok. 1240 km z Puerto Montt do Villa O'Higgins, otwartej dla ruchu w 1988 r. i doprowadzonej do końca w 2000 r. To jedna z wielkich tras motocyklowych kontynentu: na północy asfalt, na południu ripio, czyli szuter, trzy promy po drodze, a wokół lodowce, wodospady i lasy deszczowe parku Queulat oraz poszarpany masyw Cerro Castillo.