Piotryseusztrasy i przewodniki motocyklowe

← Algarve – wakacje z moto

22

Ávila (Kastylia i León, Hiszpania) · powrot

Puerto del Pico i dawna droga brukowana w Sierra de Gredos

Puerto del Pico i dawna droga brukowana w Sierra de Gredos
Fot. juan carlos, CC BY 3.0, Wikimedia Commons
Typprzelecz, gory, droga motocyklowa, szlak, historia
Czas1–2 h
Wstępbez opłat
Wys.ok. 1395 m n.p.m.; droga N-502 z doliny Tiétar do doliny Alberche
Brukzakosy szerokie na 5,5–8,5 m, zwane „drogą rzymską”, najpewniej średniowieczne
SzlakCañada Real Leonesa Occidental – szlak wypasu owiec, używany od ponad 700 lat
Gredosnajwyższy szczyt Almanzor, 2592 m n.p.m.; kozica iberyjska (cabra montés) chroniona od 1905 r.
Okolicazamek w Mombeltrán (1462–1474); Parador de Gredos – pierwszy Parador w Hiszpanii (1928 r.)

Na miejscu

O miejscu

Sierra de Gredos to granitowy grzbiet w środku Hiszpanii, najwyższa część Gór Kastylijskich (Sistema Central), która rozdziela wyżynę Starej Kastylii od doliny Tagu. Puerto del Pico (ok. 1395 m) leży w miejscu, gdzie wielki uskok dzieli pasmo na część wschodnią i centralną, i od wieków jest najprostszym przejściem z płaskowyżu Ávili na południe. Droga N-502 wspina się tu z gorącej doliny Tiétar, pełnej oliwek, figowców i kasztanowców, serpentynami między granitowymi blokami na przełęcz, z której otwiera się szeroki widok na dolinę Tiétar, a po drugiej stronie zjeżdża łagodnie na chłodny płaskowyż z pastwiskami i sosnami.

Pod przełęczą, po południowej stronie, zachował się długi odcinek dawnej drogi z wielkich granitowych płyt, wijący się zakosami obok asfaltu. W okolicy i w przewodnikach nazywa się go „drogą rzymską” (calzada romana) i rzeczywiście przez Puerto del Pico prowadziła droga rzymska. Badacze, którzy przyjrzeli się trasie w 1990 r., uważają jednak, że dzisiejszy bruk, szeroki na 5,5–8,5 m, jest późniejszy, najpewniej średniowieczny. W XIV w. droga była częścią szlaku z Santiago de Compostela do Sewilli, opisanego w tzw. itinerarium z Brugii ok. 1380 r. Przez przełęcz biegnie też Cañada Real Leonesa Occidental, jeden z wielkich szlaków wędrownego wypasu owiec (trashumancia) z gór Leónu na zimowe pastwiska Estremadury, używany od ponad 700 lat.

U stóp przełęczy, w Barranco de las Cinco Villas, leży Mombeltrán z zamkiem książąt Alburquerque, zbudowanym w latach 1462–1474 dla Beltrána de la Cueva, faworyta króla Henryka IV; okazała, kwadratowa budowla z narożnymi wieżami przypomina zamki w Belmonte i Manzanares el Real. Na zachód od przełęczy wznosi się Gredos właściwe: polodowcowe kotły z jeziorami (Laguna Grande pod Almanzorem, 2592 m) i strome ściany granitu. W 1905 r. król Alfons XIII utworzył tu królewski rezerwat łowiecki, żeby ocalić niemal wybitą kozicę iberyjską (cabra montés); populacja się odrodziła i dziś kozice często widać przy szlakach. W 1928 r. pod Navarredondą otwarto Parador de Gredos, miejsce na który wybrał osobiście Alfons XIII – pierwszy hotel państwowej sieci Paradorów, działający do dziś.

Praktycznie. N-502 jest szeroka, z dobrym asfaltem i płynnymi zakrętami, a ruch poza weekendami mały; po południowej stronie są ciasne nawroty, a w weekendy dużo motocyklistów z Madrytu. Na przełęczy jest parking przy punkcie widokowym. Gredos to dobre miejsce na nocleg w lipcu po Toledo: na płaskowyżu (Navarredonda, Hoyos del Espino) noce są chłodne, a w dolinie Tiétar (Arenas de San Pedro, Mombeltrán, Cuevas del Valle) ciepło jak na południu. Paliwo w Arenas de San Pedro i na płaskowyżu w większych wsiach [do sprawdzenia]. Z Toledo to ok. 150 km przez Talaverę albo przez Escalonę (OSRM, szacunkowo).

Źródła (7)

es.wikipedia.org/wiki/Puerto_del_Pico, es.wikipedia.org/wiki/Sierra_de_Gredos, es.wikipedia.org/wiki/Castillo_de_Mombeltr%C3%A1n, es.wikipedia.org/wiki/Parador_de_Gredos, es.wikipedia.org/wiki/Ca%C3%B1ada_Real_Leones..., www.sanestebandelvalle.es/pdf/plano_urbano_cv.pdf, spain.info/en/places-of-interest/calzada-roma...

40.32249, -5.01416 (wikidata:Q6092513)

Pokaż na mapie OpenStreetMap · Plik punktu w repozytorium