Typ	plaza, widok, kosciol
Czas	pół dnia albo cały dzień plażowy
Wstęp	bez opłat
Położenie	dwie sąsiednie zatoki ok. 5 km na południe od wsi Raposeira (N125), ok. 12 km od Salemy
Zavial	szersza zatoka otwarta na fale; znane miejsce do surfowania
Ingrina	mniejsza, osłonięta skałami zatoczka; spokojniejsza woda
Ratownicy	obie plaże strzeżone w sezonie kąpielowym 1.06–30.09 (stan na 2026)
Po drodze	kaplica Nossa Senhora de Guadalupe przy N125 między Budens a Raposeirą, pomnik narodowy

Na miejscu

• Kąpiel w Ingrinie, potem spacer skałami do Zavial.
• Obiad w restauracji przy plaży Zavial i patrzenie na surferów.
• Kaplica Nossa Senhora de Guadalupe przy N125 w drodze tam albo z powrotem.

O miejscu

Na zachód od Salemy wybrzeże staje się dziksze. Z drogi N125 we wsi Raposeira odbija w stronę morza wąski asfalt, który przez ok. 5 km wije się doliną wśród zarośli i pól, aż rozwidla się do dwóch sąsiednich zatok. Zavial jest szerszy i otwarty na ocean: przy większej fali przyjeżdżają tu surferzy, bo zatoka słynie z równej fali łamiącej się w prawo. Kilkaset metrów na zachód leży Ingrina, mała zatoczka zamknięta skałami, w której woda jest zwykle spokojniejsza. Obie mają piasek, ciemne skały na brzegach i strome zbocza porośnięte makią. Za zakrętami nie widać żadnej zabudowy, tylko kilka restauracji i bar przy plaży.

Latem fale zwykle są tu niewielkie, ale woda to wciąż chłodny Atlantyk (w lipcu ok. 19–20 °C, stan na 2026-10, źródło: temperaturadomar.pt), a przy fali w Zavial mogą się pojawić prądy wsteczne. Obie plaże są w sezonie kąpielowym (1 czerwca – 30 września) strzeżone przez ratowników (stan na 2026, źródło: rozporządzenie o kąpieliskach na 2026 r.). Do pływania lepsza jest Ingrina, a Zavial na spacer brzegiem i patrzenie na surferów. Obie zatoki są zwrócone na południe, więc północny wiatr nortada, który latem wieje na zachodnim wybrzeżu, dociera tu słabiej.

W drodze nad morze warto zatrzymać się przy N125, między Budens a Raposeirą, przy kaplicy Nossa Senhora de Guadalupe. To jeden z nielicznych średniowiecznych kościołów Algarve, który przetrwał trzęsienie ziemi w 1755 r.: prosta, bielona bryła z przyporami, sklepieniem prezbiterium opartym na ośmiu kolumnach i kapitelami z gałązkami, muszlami i ludzkimi głowami. Data budowy jest niepewna: część badaczy łączy kaplicę z czasami króla Dionizego w XIII w., inni wskazują na XV w. Tradycja mówi, że modlił się tu infant Henryk Żeglarz, który mieszkał w pobliskiej Raposeirze i w Sagres [legenda]. Przy kaplicy działa małe centrum interpretacyjne [godziny do sprawdzenia].

37.04554, -8.87048 (wikidata:Q20061734)