Piotryseusztrasy i przewodniki motocyklowe

← Epickie drogi motocyklowe

Linia: schemat przez węzły trasy (odcinki proste), nie przebieg drogi.

Epicka droga motocyklowa · Boliwia

Stara droga Cochabamba – Santa Cruz: z Epizany przez Siberię, Comarapę i Samaipatę do La Angostury (F7)

Stara droga Cochabamba – Santa Cruz: z Epizany przez Siberię, Comarapę i Samaipatę do La Angostury (F7)
Fot. Ruditaly, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
DrogiF7
Długośćok. 317 km: ok. 132 km Epizana – Siberia – Comarapa, ok. 106 km Comarapa – Mairana, ok. 17 km do Samaipaty i ok. 63 km Samaipata – La Angostura (OSRM, szacunkowo). Cała F7 Cochabamba – Santa Cruz ma ok. 490 km; z Cochabamby do Epizany ok. 130 km, z La Angostury do Santa Cruz ok. 50 km [szacunkowo]
Charakterserpentyny, kanion
Sezonpora sucha, zwykle IV–X; ok. XI–III ulewy, osuwiska i obrywy skalne, zwłaszcza między Samaipatą a La Angosturą i w lesie mglistym Siberii. Nie jest to droga zimnego altiplano: Samaipata ma średnio ok. 20°C w roku, w dolinach jest ciepło, ale na grzbietach Siberii (ok. 2700–3000 m) bywa zimno, mglisto i mokro o każdej porze [do sprawdzenia]
Najwyżejok. 3200 m za Epizaną (model terenu SRTM, szacunkowo); Siberia ok. 2700–3000 m
PrzewyższenieEpizana ok. 3000 m, Comarapa ok. 1825 m, Mairana ok. 1300 m, Samaipata ok. 1670 m, La Angostura ok. 650 m
Otwarcie1954-09-26, pierwsza droga asfaltowa w Boliwii; asfaltowanie zakończone w 1957 r.
Nawierzchniaasfalt z krótkimi odcinkami gruntowymi, razem ok. 13 km między Epizaną a Comarapą (OSM, stan na 2026-10)
Amboródroga biegnie wzdłuż południowej granicy Parku Narodowego Amboró; zachodni kraniec parku, Siberia, sięga 3338 m
SamaipataEl Fuerte de Samaipata na liście UNESCO od 1998 r.

O drodze

Do połowy XX w. zachodnia, andyjska Boliwia i wschodnie niziny Santa Cruz były ze sobą ledwie połączone. Po odkryciach ropy w boliwijskim Chaco w latach 20. rząd zaczął planować drogę z Cochabamby do Santa Cruz, a w 1929 r. amerykańska firma Kennedy & Carey dostała kontrakt na odcinek Samaipata – Tarumá. Prawdziwy impuls dał plan Bohana: przygotowany w 1942 r. przez zespół ekonomistów wysłany z USA program „marszu na wschód”, którego sztandarowym projektem była właśnie asfaltowa szosa w niziny. Budowę i asfaltowanie prowadziły amerykańskie firmy, przy amerykańskiej pomocy gospodarczej i technicznej. Drogę uroczyście otwarto 26 września 1954 r., w czasach pierwszego rządu rewolucji MNR: prezydent Víctor Paz Estenssoro gościł wtedy m.in. senatora Bourke'a Hickenloopera. Była to pierwsza asfaltowa droga w Boliwii, a asfaltowanie skończono ostatecznie w 1957 r. Dziś cały ruch ciężki między Cochabambą a Santa Cruz idzie przede wszystkim nową drogą F4 przez Chapare, otwartą w latach 80.; stara F7 zostaje drogą lokalną i objazdem, gdy nowa jest zamknięta.

Za Epizaną (ok. 3000 m) droga zostawia suche, wysokie doliny departamentu Cochabamba i wchodzi w Siberię, zachodni kraniec Parku Narodowego Amboró. Park powstał w 1973 r. jako rezerwat Germán Busch, od 1984 r. jest parkiem narodowym, a dziś obejmuje ok. 4425 km²: tu spotykają się Andy, wilgotne lasy Yungas i niziny Amazonii, a zarejestrowano w nim ponad 900 gatunków ptaków i rzadkiego niedźwiedzia okularowego. Siberia nazywa się tak nie bez powodu: to las mglisty, chłodny, wilgotny i często schowany w chmurze, z drzewiastymi paprociami na zboczach. Droga schodzi z niego wieloma zakrętami do doliny Comarapy (ok. 1825 m).

Za Comarapą F7 biegnie dolinami przez La Palizadę i Mataral do Mairany (ok. 1300 m), w krainie nazywanej „valles cruceños”, dolinami Santa Cruz. Potem wspina się do Samaipaty (ok. 1670 m), miasteczka założonego w 1618 r. przez kapitana Pedra Lucia Escalante y Mendozę; dziś to najchętniej odwiedzane miasteczko w dolinach Santa Cruz i jedno z wejść do Parku Amboró. Nad miastem leży El Fuerte de Samaipata: wzgórze z piaskowca, w całości pokryte rzeźbionymi kanałami, niszami, figurami zwierząt i wzorami geometrycznymi. Rzeźbić je zaczął lud Chané pochodzenia arawackiego, w drugiej połowie XV w. przyszli tu Inkowie, a po nich Hiszpanie; w 1998 r. stanowisko wpisano na listę UNESCO. 6 lipca 1967 r. partyzanci Che Guevary z oddziału znad Ñancahuazú na kilka godzin opanowali Samaipatę; trzy miesiące później Che zginął w La Higuerze, ok. 100 km na południe [odległość do sprawdzenia].

Od Samaipaty droga schodzi do nizin wąskimi dolinami rzek, m.in. Bermejo, wśród zielonych zboczy i czerwonych skalnych ścian. Mija Las Cuevas z wodospadami i biwakiem nad rzeką, potem przecina skalną ścianę Petacas i przełom La Angostura, gdzie zbocza są tak strome, że po deszczach spadają z nich kamienie i błoto. Za La Angosturą (ok. 650 m) zaczyna się płaska nizina Santa Cruz, a droga zamienia się w zwykły dojazd do wielkiego miasta przez El Torno i La Guardię.

Na drodze

Praktycznie

Źródła (24)

www.openstreetmap.org/relation/252466, es.wikipedia.org/wiki/Ruta_7_(Bolivia), en.wikipedia.org/wiki/Route_7_(Bolivia), www.lostiempos.com/node/387617, news.mongabay.com/2024/12/bolivias-internal-c..., en.wikipedia.org/wiki/Ambor%C3%B3_National_Park, conocebolivia.produccion.gob.bo/wp-content/up..., es.wikipedia.org/wiki/Samaipata, en.wikipedia.org/wiki/El_Fuerte_de_Samaipata, whc.unesco.org/en/list/883, www.lostiempos.com/actualidad/cultura/2017100..., www.lonelyplanet.com/articles/best-road-trips..., en.wikivoyage.org/wiki/Samaipata, eju.tv/?p=4935045, eju.tv/?p=5053490, www.lostiempos.com/actualidad/economia/201801..., www.anh.gob.bo/InsideFiles/Actividad/Dj/RA-20..., correodelsur.com/economia/20260202/eliminacio..., correodelsur.com/opinion/20260927/la-fila-int..., www.lostiempos.com/actualidad/economia/202606..., eju.tv/2026/06/mapa-de-transitabilidad-actual..., www.cancilleria.gob.ar/es/recomendaciones-tur..., www.lexivox.org/norms/BO-DS-N4595.html, www.lexivox.org/norms/BO-RE-DS26871.html

Plik drogi w repozytorium