Piotryseusztrasy i przewodniki motocyklowe

← Epickie drogi motocyklowe

Linia: schemat przez węzły trasy (odcinki proste), nie przebieg drogi.

Epicka droga motocyklowa · Boliwia, Chile

Z Sajamy przez Chungará do Arica: zjazd z altiplano nad Pacyfik (F4, CH-11)

Z Sajamy przez Chungará do Arica: zjazd z altiplano nad Pacyfik (F4, CH-11)
Fot. Wacaticas, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
DrogiF4, CH-11
Długośćok. 225 km: ok. 18 km RN4 (F4) od Lagunas do granicy i ok. 192 km CH-11 do Arica, z wjazdem do Putre (OSRM, szacunkowo; długość CH-11 według Wikipedii)
PrzełęczePaso Chungará – Tambo Quemado (4680 m)
Charakterprzełęcz, płaskowyż, serpentyny
Sezondroga przejezdna cały rok; najlepiej IV–XI. Ok. XII–III letnie burze na altiplano (invierno altiplánico) potrafią zerwać drogę w dolinie Lluta i zamknąć przejście. Na wysokości 4500–4700 m noce są mroźne przez cały rok, zimą (VI–VIII) najbardziej, a w Arica nad oceanem przez cały rok ciepło [do sprawdzenia]
Najwyżejprzejście Chungará – Tambo Quemado, 4680 m (OSM; chilijski kompleks podaje 4678 m)
Przewyższenieok. 4700 m w dół na ok. 190 km, z altiplano do poziomu morza w Arica
Ruchnajczęściej używana droga między Boliwią a Chile; w 2019 r. ok. 400–500 boliwijskich ciężarówek dziennie (Los Tiempos)
SajamaPark Narodowy Sajama, najstarszy w Boliwii (1939); Nevado Sajama 6542 m, najwyższy szczyt Boliwii
LaucaPark Narodowy Lauca od 1970 r., ok. 1379 km²; jezioro Chungará ok. 4517 m, wulkany Parinacota (ok. 6340–6380 m) i Pomerape
Kolejlinia Arica – La Paz zbudowana przez Chile na mocy traktatu z 1904 r., otwarta 1913-05-13

O drodze

Droga z La Paz do Arica to najczęściej używane połączenie między Boliwią a Chile i główna droga boliwijskiego handlu morskiego. Od wojny o Pacyfik (1879–1884) Boliwia nie ma wybrzeża; traktat pokojowy z 1904 r. zobowiązał Chile do zbudowania kolei z Arica do La Paz, otwartej 13 maja 1913 r., i do zapewnienia Boliwii tranzytu przez port. Kolej przez lata stała i ruch towarowy wznowiono na niej dopiero w 2021 r., a drogą jeżdżą setki ciężarówek dziennie; to one przesądzają o charakterze całej trasy. Pierwsze ok. 270 km z La Paz, dwupasmową RN1 (F1) do Patacamaya i dalej RN4 przez płaskie altiplano, to długie proste z ciężkim ruchem i bez powodu, by jechać tam dla samej jazdy; jedynym przystankiem wartym zjazdu jest Curahuara de Carangas, kilka kilometrów od drogi, z kościołem z przełomu XVI i XVII w., nazywanym „Kaplicą Sykstyńską Altiplano” od malowideł na ścianach i stropie (ich datowanie różni się w źródłach). Ten plik zaczyna się dopiero tam, gdzie krajobraz się zmienia: przy wiosce Lagunas pod Sajamą.

Park Narodowy Sajama, utworzony w 1939 r., jest najstarszym parkiem narodowym Boliwii. Nad drogą wyrasta samotny, ośnieżony stożek Nevado Sajama (6542 m), najwyższy szczyt kraju, na którego stokach rosną lasy queñua, jedne z najwyżej położonych lasów świata. Na równinie stoją chullpas, wieże grobowe ajmarskich rodów, a na zachodzie, już na granicy, widać dwa bliźniacze wulkany Payachatas: Parinacotę i Pomerape. Przez wieś graniczną Tambo Quemado droga dochodzi do przejścia Chungará – Tambo Quemado na 4680 m, najwyżej położonego przejścia granicznego Boliwii.

Po chilijskiej stronie zaczyna się CH-11 i Park Narodowy Lauca, założony w 1970 r. Jezioro Chungará (ok. 4517 m) powstało, gdy przed kilkoma lub kilkunastoma tysiącami lat zawalił się bok wulkanu Parinacota (ok. 6340–6380 m) i lawina gruzu zatamowała rzekę Lauca; datowanie tego zdarzenia wciąż jest sporne. W jeziorze żyją endemiczne ryby z rodzaju Orestias. W latach 70. pompowano z niego wodę do nawadniania doliny Azapa pod Arica, aż poziom wody spadł i 19 grudnia 1985 r. chilijski Sąd Najwyższy zakazał korzystania z jeziora. Nad brzegiem pasą się wikunie i lamy, a kawałek od drogi leży wieś Parinacota z kolonialnym kościołem. Niżej, na ok. 3500 m, jest Putre, stolica prowincji i dobre miejsce na nocleg z aklimatyzacją.

Za Putre zaczyna się właściwy zjazd. Droga schodzi przez Zapahuira i pomnik przyrody Quebrada de Cardones, a potem zygzakiem Cuesta El Águila, z bardzo ciasnymi zakrętami, do doliny Lluta. Dolina Lluta to wąski pas zielonych pól kukurydzy między martwymi wzgórzami pustyni, nad którym rano wisi przybrzeżna mgła. Na stokach widać geoglify: lamy, ludzi i ptaki ułożone z kamieni, w większości z lat ok. 900–1450, prawdopodobnie znaki dla karawan lam schodzących z altiplano nad ocean. Droga kończy się w Arica pod skalnym cyplem Morro, który Chilijczycy zdobyli 7 czerwca 1880 r. w bitwie z peruwiańską załogą płk. Francisco Bolognesiego. Arica należała wcześniej do Peru; dopiero traktat z Limy z 1929 r. zostawił ją przy Chile.

Na drodze

Praktycznie

Źródła (31)

es.wikipedia.org/wiki/Ruta_CH-11, es.wikipedia.org/wiki/Paso_Chungará-Tambo_Quemado, www.pasosfronterizos.gov.cl/complejos-fronter..., interior.gob.cl/noticias/2024/03/07/ministra-..., www.emol.com/noticias/Nacional/2026/02/11/119..., www.lostiempos.com/20190201/suspenden-paso-tr..., mundomaritimo.cl/noticias/puerto-de-arica-tra..., www.biobiochile.cl/noticias/nacional/region-d..., www.biobiochile.cl/noticias/economia/actualid..., revistaschilenas.uchile.cl/handle/2250/120670..., en.wikipedia.org/wiki/Arica%E2%80%93La_Paz_railway, en.wikipedia.org/wiki/Sajama_National_Park, en.wikipedia.org/wiki/Lauca_National_Park, en.wikipedia.org/wiki/Lake_Chungar%C3%A1, en.wikipedia.org/wiki/Parinacota_(volcano), www.aciprensa.com/noticias/124501/anuncian-re..., www.routard.com/fr/guide/ameriques/bolivie/al..., www.lonelyplanet.com/chile/route-11/attractio..., www.meteored.cl/noticias/ocio/los-dibujos-mil..., www.redalyc.org/pdf/326/32637207.pdf, en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Arica, en.wikipedia.org/wiki/Treaty_of_Lima_(1929), lovebolivia.com/bolivia-border-crossings-guide/, www.openstreetmap.org/node/311236676, www.openstreetmap.org/node/4417025057, www.openstreetmap.org/node/4578371589, lapatria.bo/enfoque-nacional/vehiculos-extran..., eldeber.com.bo/economia/bolivia-mantiene-prec..., eju.tv/2026/06/mapa-de-transitabilidad-actual..., www.lexivox.org/norms/BO-RE-DS26871.html, www.lexivox.org/norms/BO-DS-N4595.html

Plik drogi w repozytorium