Loutra Aidipsou, „Łaźnie Aidipsos”, to największe uzdrowisko termalne Grecji, rozłożone na cyplu północno-zachodniej Eubei, naprzeciw gór Lokrydy po drugiej stronie zatoki. Gorąca woda wypływa tu w kilkudziesięciu miejscach: grecka organizacja turystyczna mówi o ponad 80 źródłach, inne zestawienia o ok. 60 w miasteczku i okolicy. Na wypływie ma od ok. 34 do ponad 70 °C i niesie sól, siarkę, żelazo i magnez. Badania geologów z greckiego instytutu geologicznego (IGME) pokazały, że to mieszanina trzech wód: gorącej z dużej głębokości, z domieszką wód pochodzenia magmowego, wód gruntowych z miejscowych skał i morskiej, która przesącza się szczelinami pod lądem. Tam, gdzie woda spływa do morza, osadza rdzawe, żółte i białe tarasy trawertynu, a w płytkiej wodzie przy brzegu powstają ciepłe zatoczki, w których kąpie się całe miasteczko.

Grecy znali te wody od dawna i od razu próbowali je wytłumaczyć. Arystoteles w „Meteorologice” (II 8) pisze, że trzęsienia ziemi na Eubei biorą się z wiatru uwięzionego pod ziemią, który fale morza wpychają z powrotem w głąb wyspy, i że z tej samej przyczyny biją gorące źródła koło Aidipsos. Strabon (I 3,20), za Demetriosem z Kallatis, opisuje wielkie trzęsienie ziemi, po którym źródła w Aidipsos i w Termopilach przestały płynąć na trzy dni, a potem wróciły, w Aidipsos dodatkowo nowym wypływem. Dawne miasto Aidepsos leżało przy samych źródłach, a jego ruiny są dziś w granicach miasteczka.

Najsłynniejszym kuracjuszem antyku był Lucjusz Korneliusz Sulla. Plutarch („Sulla” 26) opowiada, że gdy po wojnie z Mitrydatesem zatrzymał się w Atenach (ok. 84 r. p.n.e.), dokuczały mu odrętwienie i ciężkość nóg, według Strabona pierwsze objawy podagry. Przeprawił się więc do Aidipsos, korzystał z gorących wód i odpoczywał w towarzystwie aktorów. Kiedy rybacy przynieśli mu na brzegu piękne ryby i okazało się, że są z Halaj, miasta, które sam niedawno zniszczył, zapytał zdumiony, czy ktoś z Halaj jeszcze żyje. Rybacy zamarli ze strachu, a Sulla z uśmiechem kazał im odejść w pokoju, bo przyszli „z nie byle jakimi orędownikami”. Imię Sulli noszą do dziś niewielkie łaźnie z kopułą przy dawnym państwowym zakładzie hydroterapii i najstarszy wielki hotel nad zatoką, Thermae Sylla. Za Rzymian uzdrowisko kwitło: na cokołach przy łaźniach zachowały się dedykacje dla cesarzy Hadriana i Septymiusza Sewera [do sprawdzenia].

Wody wiązano też z Heraklesem: gorące źródła Grecy nazywali „heraklejskimi łaźniami”. Scholiasta do „Chmur” Arystofanesa przypisuje poecie Ibykosowi (VI w. p.n.e.) opowieść, w której Hefajstos dał Heraklesowi w darze kąpiele w gorącej wodzie, choć wydawcy Ibykosa wątpią, czy dobrze go streszcza. Epik Pejsander z Kamejros wiązał ciepłe wody z pomocą Ateny dla bohatera, ale w Termopilach. Wersja opowiadana dziś w Aidipsos, w której Atena prosi Hefajstosa, by uderzeniem młota wydobył z ziemi ciepłą wodę dla zmęczonego Heraklesa, łączy oba wątki; w tej postaci nie udało się jej znaleźć u autora antycznego [do sprawdzenia].

Nowożytne uzdrowisko zaczęło się skromnie: w 1842 r. gmina zaczęła pobierać opłaty za kąpiel, a stali mieszkańcy pojawili się dopiero po 1900 r., gdy wyrosły pierwsze duże hotele i prywatne zakłady hydroterapii. W XX w. przyjeżdżali tu premier Elefterios Wenizelos, poeta Kostis Palamas i aktorka Marika Kotopuli, a po wojnie Winston Churchill, Arystoteles Onasis i Maria Callas. Dziś Loutra Aidipsou to miasteczko kuracjuszy i letników z ok. 2400 mieszkańcami, długą promenadą, belle époque'owymi hotelami i portem promów do Arkitsy na lądzie.