Aceredo było zwykłą galicyjską wioską w dolinie rzeki Limii, tuż przy granicy z Portugalią. Jej los przesądziła umowa dwóch dyktatorów, Franco i Salazara, o podziale energii rzek granicznych. Francisco Franco (1892–1975), sam Galisyjczyk z Ferrolu, rządził Hiszpanią od wojny domowej aż do śmierci, a António de Oliveira Salazar (1889–1970) był premierem Portugalii w latach 1932–1968 i twórcą autorytarnego Nowego Państwa (Estado Novo); oba reżimy przetrwały wojnę światową i trzymały się aż do połowy lat 70. Konwencja podpisana w Madrycie 29 maja 1968 r. rozdzieliła między oba kraje wykorzystanie przygranicznych odcinków Minho, Limii, Tagu i Gwadiany. Zaporę Alto Lindoso po portugalskiej stronie zaplanowano w latach 50., ale zbiornik napełniono dopiero na początku lat 90. W styczniu 1992 r. zamknięto wrota i woda przykryła wieś. Część mieszkańców do końca odmawiała sprzedaży domów, jeden z nich prowadził nawet strajk głodowy, bez skutku. Dziś zaporą zarządza portugalski koncern EDP.

Przez prawie trzydzieści lat Aceredo leżało pod wodą jak „rzeczna Pompeja”. Podczas suszy 2021–2022 r. poziom zbiornika spadł tak nisko, że wieś wynurzyła się prawie w całości: kamienne domy bez dachów, uliczki, a nawet źródło, z którego wciąż płynęła woda. Na weekendy zjeżdżały tłumy, a burmistrz Lobios mówił o niespodziewanym najeździe turystów. Jesienne deszcze 2022 r. znów wszystko zakryły.