Haro to stolica Rioja Alta, najstarszej części regionu winiarskiego. Jego los odmieniła kolej: 15 maja 1863 r. z nowej stacji ruszył pierwszy pociąg do Bilbao. Kilka lat później francuskie winnice zaczęła niszczyć filoksera, mszyca atakująca korzenie winorośli. Kupcy z Bordeaux przyjechali do Rioja po wino i zostawili tu wiedzę o dojrzewaniu w dębowych beczkach. Przy torach wyrosła dzielnica Barrio de la Estación, w której w ciągu kilkunastu lat powstały bodegi do dziś należące do najsłynniejszych w Hiszpanii, jak López de Heredia (1877), CVNE (1879) i La Rioja Alta (1890), a po nich kolejne. Wino ładowano prosto do wagonów i wysyłano na północ i do Francji. Na początku XX w. filoksera dotarła także tutaj i w latach 1901–1902 zniszczyła winnice miasta, które trzeba było odtworzyć na amerykańskich podkładkach.

Od miasta wziął nazwisko ród Haro, panowie Biskajii. Diego López „Dobry”, któremu król Alfons VI powierzył pieczę nad Haro, podpisywał się tym nazwiskiem od 1117 r. Jego potomek Diego López V de Haro (ok. 1250–1310) 15 czerwca 1300 r. podniósł rybacką osadę Bilbao do rangi miasta z wolnym portem. Dziś to największe miasto Kraju Basków.

W 1890 r. Haro, bogate dzięki winu, zapaliło na ulicach elektryczne latarnie. Pierwsze w Hiszpanii nie było, ale miejscowi i tak ukuli dumne powiedzonko „Haro, París y Londres”. W starym mieście stoją XVI-wieczny kościół Santo Tomás z platereskowym portalem Felipe Vigarny'ego (ok. 1475 – 1542 lub 1543), wykonanym w latach 1516–1519, i barokowa bazylika Matki Bożej de la Vega. Vigarny, rzeźbiarz z Burgundii, pracował też przy katedrach w Burgos i Toledo oraz przy ołtarzu Kaplicy Królewskiej w Grenadzie, gdzie spoczywają Królowie Katoliccy. Należy do artystów, którzy przenieśli do Hiszpanii rzeźbę renesansu. Mieszkańców nazywa się żartobliwie jarreros, od dzbanów (jarros), z którymi chodzili kupować wino.

29 czerwca, w dzień świętego Piotra, Haro wyrusza na Riscos de Bilibio, skały ok. 6 km na północ, gdzie Ebro wpływa do La Riojy. Po mszy przy pustelni San Felices wybucha rakieta i zaczyna się Batalla del Vino: tysiące ludzi w bieli z czerwonymi chustami oblewają się winem z bukłaków, wiader i pistoletów na wodę, aż wino się skończy. W 2008 r. zużyto podobno 30–40 tys. litrów. Święto wyrosło z dawnej pielgrzymki i biesiady po mszy; nazwa Batalla del Vino pojawia się w dokumentach od 1949 r.