W 206 r. p.n.e., po zwycięstwie nad Kartagińczykami pod Ilipą, Publiusz Korneliusz Scypion (236/235 – ok. 183 p.n.e.) zostawił rannych żołnierzy w turdetańskiej osadzie nad Gwadalkiwirem. Cztery lata później ten sam wódz pokonał Hannibala pod Zamą i zakończył drugą wojnę punicką, stąd przydomek Afrykański; jego zwycięstwa przesądziły, że zachodnią częścią Morza Śródziemnego zawładnie Rzym, a nie Kartagina. Tak powstała Itálica, pierwsze rzymskie miasto założone w Hiszpanii i w ogóle poza Italią. Nazwa przypominała osadnikom, skąd przyszli. Z rodzin tych kolonistów wywodzili się dwaj cesarze: Trajan (panował 98–117), urodzony w Itálice, pierwszy cesarz z rodu osiadłego w prowincji, za którego imperium osiągnęło największy zasięg w dziejach, i jego następca Hadrian (panował 117–138), według większości badaczy także urodzony w Itálice. Hadrian kazał wznieść wał w północnej Brytanii, odbudował rzymski Panteon i zbudował willę w Tivoli.

Hadrian odwdzięczył się miastu po cesarsku. Dobudował nową dzielnicę, nova urbs, z szerokimi ulicami, okazałymi domami i wodociągiem w całości wyłożonym cegłą, co w Hiszpanii było luksusem. Mieszkańcy poprosili go też o nadanie miastu rangi kolonii, choć sam cesarz odradzał to w mowie przed senatem, bo dla mieszkańców oznaczało to mniej przywilejów. Prestiż wygrał i miasto przyjęło nazwę Colonia Aelia Augusta Italica. Rozkwit trwał jednak krótko: już pod koniec II w. Itálica podupadła, a stara część opustoszała w czasach muzułmańskich.

Przez wieki ruiny służyły jako kamieniołom. W XVII w. opłakiwał je poeta i antykwariusz z Utrery Rodrigo Caro (1573–1647) w „Pieśni na ruiny Itáliki”, której najbardziej znaną wersję napisał w 1618 r. W 1740 r. rada Sewilli kazała rozebrać mury amfiteatru na tamę na Gwadalkiwirze, a w 1796 r. wysadzono fragmenty miasta pod drogę. Mimo to amfiteatr na ok. 25 000 widzów, kiedyś jeden z największych w Imperium, robi wrażenie do dziś: widać arenę, podziemia dla zwierząt i gladiatorów i trzy poziomy widowni. W 2017 r. posłużył jako Smocza Jama w siódmym sezonie „Gry o tron”. W domach nova urbs zachowały się mozaiki: Neptun w rydwanie zaprzężonym w hipokampy, ptaki w Domu Ptaków i siedem bóstw planet w Domu Planetarium, od których pochodzą nazwy dni tygodnia.