N304 łączy Vieira do Minho na skraju Gerês z Vila Real, ok. 99 km przez krainę Basto i Serra do Alvão. W 2019 r. Ford nakręcił tu odcinek serii „Europe's Greatest Driving Roads” i w zestawieniu dziesięciu dróg dał jej pierwsze miejsce, 57 na 60 punktów: za szeroki, równy asfalt, rytmiczne zakręty, widoki i pustkę. Brytyjski dziennikarz Steve Sutcliffe przez trzy dni zdjęć minął ok. 20 samochodów. Portugalia dostała maksymalne noty za emocje z jazdy, gościnność, krajobraz i jedzenie, a chwalono też tanie hotele, małe kawiarnie, wodospady i rzekę Olo.

Najpiękniejszy odcinek przecina Park Przyrodniczy Alvão, utworzony w 1983 r., z ok. 7200 ha najmniejszy park przyrody w kraju. Ma dwie twarze. Wschodnia, wyżej, to granitowe płaskowyże z okrągłymi blokami skał i wsiami z granitu, jak Lamas de Olo. Zachodnia, niżej, to łupki, strome zbocza (połowa terenu ma ponad 25% nachylenia) i wsie z łupka, jak Ermelo. Najwyższy punkt, Alto das Caravelas, ma 1339 m. W parku żyją wilki, wydry i ptaki drapieżne, m.in. sokoły wędrowne; rośnie tu ok. 486 gatunków roślin, w tym 6 endemitów Portugalii.

Granicę między granitem a łupkiem wyznacza rzeka Olo, a w miejscu, gdzie przebija się przez twardą barierę kwarcytów, tworzy Fisgas de Ermelo: kaskady o łącznej wysokości ok. 200 m w głębokim wąwozie, uważane za najwyższy wodospad Portugalii. Nad wodospadem rzeka wypełnia krystaliczne baseny, do których latem przyjeżdżają kąpać się mieszkańcy okolicy.