Peneda-Gerês to jedyny park narodowy Portugalii, utworzony w 1971 r.: ok. 70 tys. ha granitowych gór, dębowych lasów i dolin z zalewami na granicy z Galicją. Składa się z czterech pasm: Peneda, Soajo, Amarela i Gerês, a najwyższy szczyt tego ostatniego, Nevosa na samej granicy, ma 1546 m. Po hiszpańskiej stronie park przechodzi w Baixa Limia – Serra do Xurés, gdzie nocujesz w Lobios; od 1997 r. oba tworzą wspólny rezerwat biosfery Gerês-Xurés. Na halach pasą się półdzikie kuce garrano, w lasach żyją wilki, a na skałach koziorożce iberyjskie.

Najstarszą „atrakcją motocyklową” parku jest rzymska droga. Ok. 80 r. n.e., za cesarzy Wespazjana (69–79) i Tytusa (79–81), namiestnik prowincji kazał zbudować Via XVIII, zwaną tu Geirą, z Bracara Augusta (Bragi) do Asturica Augusta (Astorgi): ok. 318 km, krócej niż starszą drogą przez Chaves, stąd druga nazwa Via Nova. Przechodziła przez przełęcz Portela do Homem na ok. 750 m, dokładnie tam, gdzie dziś przejeżdżasz z Hiszpanii. Zachowało się 281 kamieni milowych, najwięcej na Półwyspie Iberyjskim, w samej gminie Terras de Bouro ponad 150. Wiele z nich stoi w grupach w lesie Mata da Albergaria, przy drodze z przełęczy w dół; odcinek drogi rzymskiej jest od 2013 r. pomnikiem narodowym.

Za lasem droga schodzi do Caldas do Gerês, uzdrowiska wciśniętego w wąską dolinę rzeki Gerês, z budynkiem łaźni termalnych i kolumnadą Honório Limy. Dalej na zachód leżą wsie, dla których warto zboczyć przy innej okazji: Soajo z gromadą granitowych spichlerzy (espigueiros) na skale nad doliną Limy i Lindoso z zamkiem z XIII w., które masz w planie dnia A. W sercu gór, nad Montalegre, stoją ruiny klasztoru Santa Maria das Júnias z 1147 r.