W 1041 r. król Ferdynand I Wielki (zm. 1065), władca Kastylii, a od 1037 r. także León, wysłał do podupadłego klasztoru w Silos mnicha Dominika (ok. 1000–1073), dawnego przeora San Millán de la Cogolla, wygnanego z La Rioja po sporze z królem Nawarry. Dominik odbudował opactwo i zasłynął jako cudotwórca, który wykupywał chrześcijańskich jeńców z niewoli u Maurów. Zmarł w 1073 r., a trzy lata później ogłoszono go świętym. Jego sława sięgnęła daleko: Juana de Aza, która pielgrzymowała do Silos w ciąży, dała synowi na imię Dominik. Chłopiec wyrósł na Dominika Guzmána (1170–1221), który w 1216 r. uzyskał zatwierdzenie zakonu kaznodziejskiego, czyli dominikanów. Zakon ten uczył potem na uniwersytetach całej Europy, a wyszedł z niego m.in. Tomasz z Akwinu.

Ok. 1230–1237 Gonzalo de Berceo (ok. 1196 – ok. 1264), ksiądz z San Millán i pierwszy znany z imienia poeta kastylijski, przełożył łaciński żywot Dominika, spisany w Silos przez mnicha Grimalda, na 777 czterowierszy po kastylijsku. W drugiej strofie zapowiada, że pisze językiem, „którym lud rozmawia z sąsiadem”, bo nie jest dość uczony, by pisać po łacinie, a za pracę wystarczy mu szklanka dobrego wina. W jego wersji to sam król Ferdynand żali się baronom, że w Silos ledwie dwaj mnisi mogą wyżyć.

Za następców Dominika powstał dwupiętrowy krużganek, jedno z arcydzieł romańskiej rzeźby. W dolnej galerii są 64 kapitele z ptakami, lwami, harpiami i splecionymi roślinami, a w narożnikach płaskorzeźby, wśród nich „Niewierny Tomasz” i „Uczniowie w drodze do Emaus”. Nad krużgankiem rozpięto drewniany strop mudejarski z niemal 700 scenkami z życia XIV- i XV-wiecznej Kastylii. W ogrodzie rośnie cyprys, któremu Gerardo Diego poświęcił w 1924 r. jeden z najsłynniejszych sonetów hiszpańskich: „Enhiesto surtidor de sombra y sueño”, „wyprostowana fontanno cienia i snu”. W 1835 r. państwo skasowało klasztor, a mnisi wrócili dopiero w 1880 r., przysłani z Francji przez benedyktynów z Solesmes, mistrzów chorału gregoriańskiego. Ich następcy śpiewają go do dziś, a płyta „Chant” z nagraniami z Silos stała się w 1994 r. światowym przebojem.

Ok. 3 km od klasztoru, przy drodze BU-911, potok El Cauce wyciął w wapieniu wąwóz La Yecla, szeroki miejscami na dwa metry. Kładki z metalu i betonu wiszą nad kaskadami i oczkami wody, a w ścianach gniazduje ponad sto par sępów płowych. Przejście tam i z powrotem to tylko ok. 1 km, kwadrans spaceru.