São Leonardo da Galafura to granitowy szczyt na ok. 640 m, na prawym (północnym) brzegu Douro, kilka kilometrów na wschód od Peso da Régua. Stoi na nim mała kaplica św. Leonarda, a obok jest taras widokowy i miejsce na piknik. Z góry widać dolinę Douro na kilkadziesiąt kilometrów: rzekę w zakolach, a po obu stronach zbocza pocięte tarasami winnic, z quintas i wioskami na grzbietach. W pogodne dni widać okolice Armamar, Tabuaço i Sabrosy po drugiej stronie doliny.

Miejsce rozsławił Miguel Torga (1907–1995), jeden z najważniejszych pisarzy portugalskich XX w., urodzony niedaleko, w São Martinho de Anta. Naprawdę nazywał się Adolfo Correia da Rocha i z zawodu był lekarzem, od 1941 r. laryngologiem w Coimbrze. Pisał po godzinach: opowiadania o ludziach gór Trás-os-Montes, wiersze i szesnastotomowy dziennik. W 1989 r. jako pierwszy dostał Nagrodę Camõesa, najważniejsze wyróżnienie literatury portugalskojęzycznej, i wielokrotnie był zgłaszany do literackiej Nagrody Nobla. W „Diário XII”, pod datą 8 kwietnia 1977 r., nazwał widok z São Leonardo „poematem geologicznym” i „pięknem absolutnym”. Fragment tego tekstu wisi dziś przy punkcie widokowym na panelu z azulejos, a samą górę porównał do łodzi odwróconej kilem do góry.

Galafura to wieś winiarzy (664 mieszkańców w 2011 r.), od 2013 r. połączona z sąsiednim Covelinhas w jedną parafię cywilną. Na jej terenie stoi kilka granitowych słupków granicznych z ponumerowanymi znakami: tak w XVIII w., na polecenie markiza Pombala, wyznaczano granice regionu, z którego wino mogło nosić nazwę porto. Sebastião José de Carvalho e Melo, markiz Pombal (1699–1782), rządził Portugalią w imieniu króla Józefa I przez ponad dwadzieścia lat. Królewski akt z 10 września 1756 r. ustanowił dolinę Douro jednym z pierwszych na świecie urzędowo wyznaczonych regionów winiarskich. Pombal jest też znany z odbudowy Lizbony po trzęsieniu ziemi z 1755 r., a ankieta, którą w 1758 r. rozesłał w tej sprawie do parafii, uchodzi za jeden z początków nowoczesnej sejsmologii. Covelinhas leży nad samą rzeką, przy linii kolejowej doliny Douro, i od niej zaczyna się podjazd na górę.