Serra da Lousã to pierwsze góry na południowy wschód od Coimbry, porośnięte kasztanowcami, dębami i sosnami, a w ich zboczach wiszą wioski zbudowane w całości z łupka: brązowo-szare domy z płaskich płyt kamienia, tak samo kryte dachy i ścieżki. Talasnal leży na ok. 500 m, na stromym północnym stoku nad strumieniem, 12 km od miasteczka Lousã.

Wieś powstała prawdopodobnie na przełomie XVII i XVIII w., bo w spisie ludności z 1527 r. jej nie ma, a pierwsza wzmianka pochodzi z 1679 r.; wcześniej zbocza służyły pasterzom wiosną i latem. Największa była w 1911 r., potem ludzie odchodzili do miast. W 1975 r. zamknięto szkołę, do której chodziło już tylko dwoje dzieci, a w 1981 r. we wsi mieszkały dwie osoby. Od 2001 r. odbudowę łupkowych wsi wspiera program Aldeias do Xisto: dziś to sieć 27 wsi w 16 gminach środkowej Portugalii, z czego 12 w Serra da Lousã. Talasnal znów ma stałych mieszkańców, restauracje i domy do wynajęcia, a w 2015 r. ponownie otwarto w nim szkołę. Przy głównej uliczce stoi kapliczka, a nad strumieniem dwie dawne tłocznie oliwy napędzane wodą.

U stóp gór, 2 km od Lousã, na skale nad rzeką Arouce stoi mały zamek z łupkowych murów. Osada Arouce jest wzmiankowana już w 943 r.; zamek zbudowano lub przebudowano prawdopodobnie po zdobyciu Coimbry przez chrześcijan w 1064 r., gdy okręgiem rządził Sisnando Davides (zm. 1091), w 1124 r. zajęli go Maurowie, a wieżę dodano w XIV w. Legenda mówi, że wzniósł go emir Arunce, wygnany z Conímbrigi, by ukryć tu córkę Peraltę i skarby, gdy sam pojechał po posiłki do Afryki. Wiara w zakopane złoto sprawiła, że poszukiwacze skarbów przez wieki rozbierali mury. Od 1910 r. zamek jest pomnikiem narodowym.

Sisnando Davides to jedna z ciekawszych postaci rekonkwisty. Był mozarabem, chrześcijaninem wychowanym w muzułmańskiej Kordobie, który najpierw służył emirowi Sewilli jako urzędnik i poseł, a potem przeszedł do króla Leónu Ferdynanda I Wielkiego i poprowadził oblężenie Coimbry. Przez ponad dwadzieścia lat rządził nią prawie samodzielnie, budując lub odnawiając zamki w Coimbrze, Lousã, Montemor-o-Velho, Penacova i Penela. Znał Cyda (Rodrigo Díaz de Vivar, ok. 1043–1099), bohatera hiszpańskiej epiki rycerskiej. W 1085 r. Alfons VI uczynił go pierwszym chrześcijańskim namiestnikiem zdobytego Toledo; Sisnando radził tolerancję wobec muzułmanów i mozarabów, ale król nie posłuchał rady i po kilku miesiącach go odwołał. Pochowano go w Starej Katedrze w Coimbrze.