Achilleion to biały pałac na zielonym wzgórzu nad wsią Gastouri, zbudowany dla cesarzowej Austrii Elżbiety, znanej jako Sisi. Po samobójstwie jej jedynego syna, następcy tronu Rudolfa, w Mayerlingu (1889) cesarzowa szukała miejsca ucieczki od dworu i wspomnień. Korfu znała i kochała od lat, uczyła się greckiego i czytała Homera, więc kupiła willę miejscowego filozofa Petrosa Vrailasa-Armenisa i kazała włoskiemu architektowi Raffaele Caritto zbudować na jej miejscu pałac w stylu pompejańskim. Miał przypominać pałac Feaków z „Odysei”, a patronem domu został jej ulubiony bohater, Achilles. Pisała, że chce pałacu „godnego Achillesa, który gardził wszystkimi śmiertelnikami i nie bał się nawet bogów”.

W ogrodzie stoi najsłynniejsza rzeźba posiadłości: „Umierający Achilles” niemieckiego rzeźbiarza Ernsta Hertera (1884), bohater wyciągający strzałę z pięty. Cesarzowa bywała tu do 1896 r., potem straciła zainteresowanie pałacem. W 1898 r. zginęła w Genewie z ręki włoskiego anarchisty Luigiego Lucheniego. W 1907 r. Achilleion kupił cesarz Niemiec Wilhelm II i przez kilka lat spędzał tu każdą wiosnę, zwykle w okresie Wielkanocy. Postawił własny, ogromny posąg Achillesa w zbroi hoplity, dzieło Johannesa Götza, z napisem „Największemu z Greków – największy z Niemców”, który usunięto po II wojnie światowej. Kazał też usunąć z ogrodu pomnik Heinricha Heinego, ulubionego poety Elżbiety.

W czasie I wojny światowej pałac był szpitalem wojsk francuskich i serbskich, a na mocy traktatu wersalskiego przeszedł na własność Grecji. Mieścił potem sierociniec dla ormiańskich dzieci, w czasie II wojny światowej kwaterę okupantów, a od lat 60. kasyno i muzeum. W „Tylko dla twoich oczu” (1981) w pałacowych salach grano sceny kasyna z Jamesem Bondem [do sprawdzenia]. Dziś pałac należy do państwa; od 2021 r. trwa długi remont wnętrz, a w 2026 r. ogłoszono nowy przetarg na jego dokończenie.