Pelekas to wieś na grzbiecie wzgórza w samym środku Korfu, w miejscu, gdzie wyspa jest najwęższa. Z jej najwyższego punktu, skały nad domami, widać jednocześnie zachodnie wybrzeże z zatokami Glyfady i Myrtiotissy oraz wschodnie, z miastem Korfu, Kanoni i górami Epiru za cieśniną. Na zachodzie słońce chowa się w otwartym morzu, a w pogodne wieczory na tarasie zbiera się pół wsi i turyści z okolicznych plaż.

Punkt widokowy nazywa się Tronem Kajzera. Niemiecki cesarz Wilhelm II, który od 1907 r. był właścicielem Achilleionu, spędzał na Korfu wiosenne tygodnie aż do wybuchu I wojny światowej, a jego ulubioną wycieczką była przejażdżka do Pelekas na zachód słońca. Miejscowi opowiadają, że kazał tu przygotować dla siebie miejsce do siedzenia na skale; dziś stoi tam niewielka platforma widokowa, a nazwa przetrwała już ponad sto lat.

Sama wieś jest mała, z kościołem, kilkoma tawernami i kolorowymi kamienicami przy krętej głównej ulicy. W latach 70. XX w. wieś i plaże pod nią upodobali sobie młodzi podróżni z plecakami [do sprawdzenia]; dziś Pelekas jest spokojniejsze, ale wciąż ma swobodną atmosferę. Z obu baz to dobry cel na wieczór: najpierw kąpiel na Glyfadzie albo Myrtiotissie, potem zachód słońca z tronu i kolacja we wsi.