San José del Pacífico to wieś przyklejona do grzbietu Sierra Sur, w miejscu, gdzie szosa 175 z Oaxaki na wybrzeże przechodzi przez dział wód między doliną Miahuatlán a stokiem opadającym ku Pacyfikowi. Domy stoją na ok. 2400–2500 m (źródła podają od 2350 do 2440 m) wśród lasu sosnowo-dębowego, a wilgotne powietrze znad oceanu kondensuje się tu w mgły, które potrafią w kilka minut zasłonić drogę. Najpiękniej jest wcześnie rano: chmury zalegają wtedy w dolinach poniżej wsi i z wyższych uliczek patrzy się na morze chmur, z którego wystają tylko sąsiednie grzbiety. Wieś należy do zapoteckiej gminy San Mateo Río Hondo i ma ok. 550 mieszkańców; żyje z lasu, małych pól, kawy i coraz bardziej z turystów, którzy zatrzymują się tu w drodze nad ocean.

Sama szosa jest głównym powodem, żeby tu przyjechać. Federalna 175 biegnie aż od Veracruz do Puerto Ángel nad Pacyfikiem (ok. 579 km), ale jej południowy odcinek to dwa różne światy. Pierwsze ok. 100 km z Oaxaki, przez Ocotlán, Ejutla i Miahuatlán de Porfirio Díaz, prowadzi prawie płasko suchymi dolinami na ok. 1500 m. Miahuatlán nosi imię Porfiria Díaza na pamiątkę bitwy z 1866-10-03, w której jego republikańskie oddziały rozbiły wojska cesarstwa Maksymiliana i otworzyły sobie drogę na Oaxakę. Za miastem szosa zaczyna się wspinać: na ok. 30 km zyskuje prawie 1000 m, przechodzi przez San José, kilka kilometrów dalej osiąga ok. 2700 m, a potem przez ok. 70 km zjeżdża aż do Pochutli na ok. 150 m. Motocyklowy bloger „El Financiero” Abraham González nazwał odcinek z San José do Pochutli „najbardziej krętą szosą, jaką kiedykolwiek przejedziesz” (2014).

Zbocza są strome, a deszcze ulewne, więc szosa regularnie traci fragmenty zboczy. 2022-05-30 huragan Agatha uderzył w wybrzeże koło Puerto Ángel jako huragan 2. kategorii; stanowa obrona cywilna zgłosiła wtedy osuwiska na 175 przy samym San José del Pacífico, przy moście Jalatengo i w El Porvenir. Odkąd w 2024 r. otwarto autostradę Barranca Larga – Ventanilla do Puerto Escondido, wielu jadących nad ocean omija według Wikivoyage starą górską szosę, a z nią San José.

Wieś ma swoje kuchnie i zwyczaje. W przydrożnych jadłodajniach podaje się mocną kawę z okolicznych plantacji, paloną na miejscu, i café de olla gotowaną z cynamonem w glinianym garnku; niżej, po stronie oceanu, zaczyna się region kawy Pluma, która w 2020 r. dostała meksykańskie oznaczenie pochodzenia (ok. 28 tys. plantatorów w ponad 30 wspólnotach). Działa tu kilkanaście temazcali, tradycyjnych łaźni parowych. San José jest też znane z grzybów halucynogennych z rodzaju łysiczek, które rosną w porze deszczowej, mniej więcej od lipca do października. Prawo meksykańskie zalicza psylocybinę i psylocynę do substancji zakazanych: posiadanie ich bez zezwolenia jest przestępstwem (art. 195 bis federalnego kodeksu karnego przewiduje od 4 do 7,5 roku więzienia), a wyjątek dotyczy tylko użycia w ceremoniach rdzennych i afromeksykańskich wspólnot.