Przed nabrzeżem rybackiego miasteczka Aci Trezza z morza wystają czarne iglice skalne, a za nimi wysepka Lachea. To bazalt, czyli zastygła lawa z czasów, gdy wulkanizm u podnóża Etny sięgał wprost do morza. Na ścianach skał widać słupy i ułożone warstwy, a francuski geolog Déodat de Dolomieu po raz pierwszy opisał tu minerał analcym.

Miejscowa tradycja łączy skały z IX pieśnią „Odysei”. Odyseusz z towarzyszami trafia do jaskini cyklopa Polifema, który zjada kilku z nich. Grek upija olbrzyma winem, wypala mu oko zaostrzonym palem i ucieka, wiążąc ludzi pod brzuchami baranów. Z pokładu statku nie może się powstrzymać i drwi z cyklopa, podając mu swoje prawdziwe imię. Oślepiony Polifem ciska za nim ogromnymi głazami i wzywa zemsty swego ojca Posejdona, co skazuje Odyseusza na lata tułaczki. Skały w Aci Trezza to według legendy właśnie te pociski. Homer nie wskazuje miejsca, ale Etna z dymiącym kraterem od starożytności podsuwała myśl, że to kraina cyklopów.

Miasteczko ma też drugą sławę, literacką. Giovanni Verga osadził tu powieść „I Malavoglia” (1881) o rodzinie rybaków walczącej z biedą, a w 1948 r. Luchino Visconti nakręcił w Aci Trezza na jej podstawie film „Ziemia drży”, grany przez miejscowych rybaków. Na nabrzeżu do dziś cumują kolorowe łodzie.