Sassari, Sardynia (Włochy) · baza Bosa
Alghero (L'Alguer)
| Typ | miasto, mury, wybrzeze, droga motocyklowa |
|---|---|
| Czas | pół dnia |
| Wstęp | bez opłat |
| Język | kataloński (alguerès), uznany za język mniejszości |
| Historia | zdobyte przez Aragonię w 1354 r. i zasiedlone Katalończykami |
| Koral | czerwony koral, od którego wybrzeże nazywa się Riviera del Corallo |
| Droga | nadmorska SP49 z Bosy, ok. 45 km nad klifami |
Na miejscu
- Spacer po murach i bastionach (Bastioni Marco Polo, Cristoforo Colombo), najpiękniej o zachodzie słońca.
- Katedra Santa Maria i krużganek San Francesco.
- Droga nadmorska z Bosy (SP49): klify bez zabudowy, punkty widokowe nad morzem, nad Capo Marargiu krążą sępy płowe.
Rys historyczny
Alghero to miasto, w którym na tabliczkach z nazwami ulic stoją dwa języki: włoski i kataloński. W 1354 r. król Aragonii Piotr IV po długim oblężeniu zdobył ten port, wypędził większość mieszkańców i sprowadził osadników z Katalonii. Przez kolejne stulecia Alghero było katalońską twierdzą na Sardynii, a jego mieszkańcy do dziś mówią odmianą katalońskiego (alguerès). Mówi się o nim „Barceloneta”, mała Barcelona. Tradycja przypisuje cesarzowi Karolowi V, który zatrzymał się tu w 1541 r. w drodze na wyprawę do Algieru, słowa o mieście „ładnym i dobrze położonym” (bonita y bien asentada) [anegdota].
Stare miasto otaczają mury i bastiony od strony morza, z wieżami, z których najsłynniejsza jest Torre di Sulis. Wewnątrz murów: katedra Santa Maria z dzwonnicą w stylu katalońskiego gotyku, kościół San Francesco z krużgankiem, wąskie brukowane uliczki i place z kawiarniami. Wieczorem cała promenada na bastionach zamienia się w jedno wielkie miejsce spaceru o zachodzie słońca nad Capo Caccia.
Z morza przy Alghero od wieków wyławia się czerwony koral, z którego robi się biżuterię; stąd nazwa wybrzeża, Riviera del Corallo. Kuchnia też jest mieszana: obok sardyńskich serów jest langusta po katalońsku (aragosta alla catalana) [do sprawdzenia].
Praktycznie. Z Bosy do Alghero jest ok. 45 km drogą nadmorską (ok. 1 h, szacunkowo). To jedna z najładniejszych dróg Sardynii, kręta, z widokami na każdym zakręcie i bez stacji po drodze. W Alghero jest też lotnisko (Fertilia), więc ten wypad można połączyć z odbiorem albo odwiezieniem żony. Stare miasto jest strefą ograniczonego ruchu; motocykl najlepiej zostawić przy porcie.
Źródła: it.wikipedia.org/wiki/Alghero, en.wikipedia.org/wiki/Algherese_dialect, it.wikipedia.org/wiki/Strada_provinciale_49_A...
40.56000, 8.31500 (wikidata:Q166282)