Typ	miasteczko, twierdza, wybrzeze, mitologia
Czas	pół dnia
Wstęp	stare miasto bez opłat; Schody Króla Aragonii i rejsy łodzią płatne [do sprawdzenia]
Klif	biały wapień, ok. 60–70 m nad morzem
Historia	twierdza genueńska od 1195 r.; oblężenie przez Alfonsa V Aragońskiego w 1420 r.
Cieśnina	Bouches de Bonifacio, ok. 11 km do Sardynii
Prom	do Santa Teresa di Gallura, ok. 50 min

Skał niebotycznych ściana przystań tę zamyka
I tylko wąskiem wniściem okręt się przemyka;
Gdyż dwie skały ogromne z dwóch stron w morze wbiegły.
Tam zawinęły nawy i przystań zaległy
Jedna tuż obok drugiej linami do lądu
Przywiązane; gdyż nigdy niebywa tam prądu
Wełn wielkich albo małych; wody gładko stoją.

— Homer, „Odyseja” X 87–94 · przeł. Lucjan Siemieński (1873)

Na miejscu

• Spacer po murach i uliczkach górnego miasta (Haute Ville), z kościołem Sainte-Marie-Majeure i widokiem z bastionu.
• Schody Króla Aragonii w klifie i ścieżka nad urwiskiem w stronę latarni Pertusato z widokiem na Sardynię.
• Rejs łodzią pod klif i do grot morskich (np. Sdragonato) [do sprawdzenia].

Rys historyczny

Bonifacio stoi na wąskim cyplu białego wapienia, który od strony morza opada pionowym klifem, a od lądu chroni go głęboki fiord z portem. Domy starego miasta stoją na samej krawędzi, niektóre nad wymytą przez fale pustką. Nazwa pochodzi od Bonifacego, markiza Toskanii, który w 828 r. miał tu postawić zamek po wyprawie przeciw Saracenom. W 1195 r. miasto zajęła Genua i przez ponad trzy stulecia trzymała je jako twierdzę strzegącą cieśniny między Korsyką a Sardynią.

Najsłynniejszy epizod to oblężenie z 1420 r., gdy król Aragonii Alfons V próbował zdobyć Bonifacio, by panować nad cieśniną. Według legendy jego żołnierze w jedną noc wykuli w klifie schody z morza na górę, by zaskoczyć obrońców. Dziś te Schody Króla Aragonii (Escalier du Roi d'Aragon), 187 stopni w skale, można przejść. Historycy uważają, że to raczej dawne zejście do źródła wody, a oblężenie zakończyło się odsieczą z Genui. Bonifacio zostało francuskie razem z resztą Korsyki w 1768 r.

Część badaczy, od XIX w., widziała w porcie Bonifacio przystań Lestrygonów z X pieśni „Odysei”: zatokę zamkniętą wysokimi skałami z wąskim wejściem, w której olbrzymy-ludożercy zatopili statki Odyseusza głazami zrzucanymi z urwisk. To jedna z wielu hipotez lokalizacji homeryckich, ale kształt fiordu pasuje do opisu zaskakująco dobrze.

Źródła: fr.wikipedia.org/wiki/Bonifacio, en.wikipedia.org/wiki/Bonifacio,_Corse-du-Sud, fr.wikipedia.org/wiki/Escalier_du_roi_d%27Aragon

41.38806, 9.16056 (wikidata:Q204051)