Typ	geologia, wybrzeze, droga motocyklowa, widok
Czas	1–2 h
Wstęp	bez opłat
UNESCO	od 1983 r., razem z Zatoką Porto, rezerwatem Scandola i Girolatą
Skała	czerwony granit wymodelowany przez wiatr i wodę (tafoni)
Droga	D81 między Piana a Porto, wąska, nad urwiskiem

Na miejscu

• Przejazd D81 z zatrzymaniem w zatoczkach przy drodze; kilka krótkich ścieżek prowadzi między skały (np. do „Głowy Psa”).
• Wioska Piana z tarasem nad zatoką.
• Porto: genueńska wieża na skale u ujścia rzeki i rejsy łodzią do rezerwatu Scandola.

O miejscu

Calanche to labirynt czerwonych i różowych skał granitowych, które spadają kilkaset metrów do Zatoki Porto na zachodnim wybrzeżu Korsyki. Granit powstał z magmy zastygłej głęboko pod ziemią ok. 250–300 mln lat temu, a potem został wypiętrzony. Wiatr, sól i deszcz wydrążyły w nim nisze, okna i dziwaczne kształty, w których miejscowi widzą głowę psa, orła czy biskupa. Takie dziurawe formy geolodzy nazywają tafoni, od korsykańskiego słowa oznaczającego dziury.

W 1983 r. Calanche razem z Zatoką Porto, wioską Girolata i rezerwatem przyrody Scandola zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako wyjątkowy krajobraz i ekosystem morski. Według miejscowej legendy skały to dzieło diabła, który w gniewie na odrzucenie przez pasterkę zamienił okolicę w kamień, a Bóg odpowiedział, rzeźbiąc w nim postać Matki Boskiej (Madonna de Calanche) [legenda w kilku wersjach].

Przez sam środek skał biegnie droga D81 z Piany do Porto, kilkanaście kilometrów wąskiej szosy na skalnej półce, z murkiem nad przepaścią i widokiem na zatokę. To jeden z najbardziej widowiskowych odcinków na Korsyce, najpiękniejszy pod wieczór, gdy zachodzące słońce zapala granit na czerwono.

Źródła: whc.unesco.org/en/list/258, fr.wikipedia.org/wiki/Calanques_de_Piana, en.wikipedia.org/wiki/Calanques_de_Piana

42.32519, 8.62883 (wikidata:Q1026237)