Sinis, Oristano, Sardynia (Włochy) · baza Bosa
Tharros i plaża Is Arutas
| Typ | ruiny, punickie, rzymskie, plaza |
|---|---|
| Czas | dzień |
| Wstęp | Tharros płatne [do sprawdzenia]; plaża bez opłat, zakaz zabierania ziaren kwarcu |
| Założenie | osada fenicka z VIII w. p.n.e. |
| Historia | miasto fenickie, punickie i rzymskie; opuszczone ok. XI w. |
| Is Arutas | plaża z ziaren kwarcu wielkości ryżu |
| Muzeum | posągi Mont'e Prama w muzeum w Cabras |
Na miejscu
- Tharros: spacer główną ulicą do kolumn i na wzgórze z tofetem; z wieży San Giovanni widok na obie zatoki.
- Is Arutas i Mari Ermi: plaże z kwarcowymi „ziarnami ryżu” w kolorze białym, różowym i zielonkawym, z przejrzystą wodą.
- Muzeum w Cabras z gigantami z Mont'e Prama [godziny do sprawdzenia]; po drodze wieś San Salvatore di Sinis z kościółkiem nad podziemnym sanktuarium, w której w latach 60. kręcono westerny.
Rys historyczny
Tharros leży na samym końcu półwyspu Sinis, na wąskim przesmyku między dwiema zatokami, pod przylądkiem San Marco. Fenicjanie założyli tu port w VIII w. p.n.e., bo z jednej strony zawsze była osłonięta od wiatru przystań. Potem miasto przejęła Kartagina, a po wojnach punickich Rzym. Z czasów punickich pochodzi tofet, cmentarz dziecięcy, z rzymskich ulice z wielkich bazaltowych płyt, termy, kanały i dwie słynne kolumny świątyni, ustawione z powrotem po wykopaliskach w XX w. i dziś będące symbolem Sinis.
Tharros przetrwało upadek Rzymu i było w średniowieczu stolicą judykatu Arborei, ale napady piratów sprawiły, że w 1070 r. biskup i dwór przenieśli się do lepiej bronionego Oristano [do sprawdzenia]. Opuszczone miasto stało się kamieniołomem: mieszkańcy okolicy wywozili z niego kamienie na budowę domów, o czym mówi stare powiedzenie portant de Tharros sa perda a carrus (wywożą z Tharros kamienie wozami). Nad ruinami czuwa hiszpańska wieża strażnicza San Giovanni z XVI w.
Z tym samym półwyspem związane jest jedno z największych odkryć archeologicznych Sardynii. W 1974 r. rolnik orzący pole w Mont'e Prama, kilkanaście kilometrów na północ, natrafił na fragmenty kamiennych posągów. Okazało się, że to dziesiątki postaci wojowników, łuczników i bokserów z epoki nuragicznej, ok. 2–3 m wysokości, jedne z najstarszych rzeźb pełnoplastycznych basenu Morza Śródziemnego. Część z nich można zobaczyć w muzeum w Cabras.
Praktycznie. Z Bosy do Tharros jest ok. 60 km (ok. 1 h, szacunkowo), drogą przez Montiferru albo wzdłuż wybrzeża. Najlepszy plan na upał: Tharros rano zaraz po otwarciu, potem kąpiel w Is Arutas i powrót pod wieczór. Zabieranie kwarcowych ziaren z plaży jest zabronione i karane grzywną. Przy silnym mistralu morze na Sinis bywa wzburzone.
Źródła: it.wikipedia.org/wiki/Tharros, it.wikipedia.org/wiki/Is_Arutas, it.wikipedia.org/wiki/Giganti_di_Mont%27e_Prama
39.87344, 8.44102 (wikidata:Q736689)