Tungurahua (Ekwador) · opcja
Baños i Ruta de las Cascadas: Pailón del Diablo
| Typ | wodospad, przyroda, droga motocyklowa, miasteczko |
|---|---|
| Czas | 1–2 dni z noclegiem w Baños |
| Wstęp | płatne wejścia na ścieżki przy wodospadach [ceny do sprawdzenia] |
| Baños | ok. 1820 m n.p.m., ok. 14 tys. mieszkańców (2022) |
| Tungurahua | 5023 m n.p.m., erupcje 1999–2016 |
| Droga | Baños – Puyo ok. 61 km, prawie 1000 m w dół wąwozem Pastazy |
| Pailón del Diablo | ok. 80 m wysokości, ok. 20 km od Baños |
O miejscu
Baños de Agua Santa leży na ok. 1820 m, na północnym podnóżu wulkanu Tungurahua, w miejscu, gdzie Andy urywają się ku Amazonii. To ostatnie miasto w górach przed nizinami dorzecza Amazonki i jedno z najcieplejszych miejsc na tej trasie: w dzień ok. 21–23°C, w nocy ok. 12–13°C przez cały rok. Nazwę dały mu gorące źródła, którym przypisuje się właściwości lecznicze, a druga część, „Agua Santa”, nawiązuje do Matki Boskiej, która według miejscowych katolików ukazała się przy jednym z wodospadów; jej figura, Virgen de Agua Santa, stoi w głównym kościele miasta.
Tungurahua (5023 m; nazwę tłumaczy się z keczua jako „gardło ognia”) przez prawie dwie dekady trzymał miasto w napięciu. W październiku 1999 r. wznowiona aktywność i opady popiołu zmusiły do ewakuacji Baños i okolic na kilka tygodni. W sierpniu 2006 r. spływy piroklastyczne zabiły co najmniej pięć osób i zniszczyły przysiółki i drogi na zboczach. Cykl erupcji trwał z przerwami do 2016 r.; od tamtej pory wulkan jest spokojniejszy, ale monitorowany.
Z Baños droga do Puyo schodzi wąwozem rzeki Pastaza: ok. 61 km i prawie 1000 m w dół, z tunelami na nowej trasie i starą drogą obok, nad kanionem. To Ruta de las Cascadas, droga wodospadów; w okolicy Baños jest ich ponad 60. Pierwszy za miastem jest Agoyán, a na końcu najpopularniejszego odcinka, przy wsi Río Verde, leży Pailón del Diablo, „Kocioł Diabła”: ok. 80 m spadającej wody, która wpada do skalnego kotła o głębokości ok. 20 m. Nad wąwozem kursują tarabitas, wagoniki na linach. Im niżej, tym cieplej i wilgotniej; w Puyo, na ok. 950 m, jest już ok. 25–27°C w dzień.
Na miejscu
- Pailón del Diablo: ścieżka w dół wąwozu do wodospadu i mostek nad rzeką z widokiem na kocioł [trasy i opłaty do sprawdzenia].
- Przejazd Ruta de las Cascadas starą drogą wzdłuż Pastazy, z postojami przy kolejnych wodospadach i tarabitach.
- Gorące źródła w Baños po dniu w siodle.
Praktycznie
- To strona wschodnia Andów: tu pada najwięcej właśnie w środku pory suchej w górach. W Baños średnio ok. 190 mm w lipcu wobec ok. 66 mm w listopadzie, a w Puyo pada mocno przez cały rok. Mokra nawierzchnia, błoto i spadające kamienie w wąwozie.
- W tunelach ruch ciężarówek i autobusów; stara droga jest węższa, ale spokojniejsza [który odcinek jest otwarty – do sprawdzenia].
- Stan Tungurahua i ewentualne ostrzeżenia sprawdzić przed wyjazdem w komunikatach Instytutu Geofizycznego (IG-EPN).
- Paliwo w Baños i Puyo; noclegi w Baños.
Źródła (4)
en.wikipedia.org/wiki/Ba%C3%B1os_de_Agua_Santa, en.wikipedia.org/wiki/Tungurahua, es.wikipedia.org/wiki/Pail%C3%B3n_del_Diablo, www.moon.com/travel/trip-ideas/the-waterfall-...
-1.40426, -78.29702 (wikidata:Q5755929)