Strada panoramica della Costa del Sud to ok. 28 km drogi prowincjonalnej SP71 wzdłuż najbardziej wysuniętego na południe wybrzeża Sardynii, od Chii w gminie Domus de Maria do małego portu w gminie Teulada. Włoski miesięcznik motoryzacyjny Quattroruote umieścił ją na czwartym miejscu wśród najpiękniejszych dróg kraju i producenci samochodów chętnie kręcą tu reklamy. Droga raz wspina się na zbocza i biegnie wysoko nad morzem, raz schodzi w głąb lądu za pagórkami porośniętymi makią, jałowcem i niskimi dębami, a co kilka kilometrów odsłania zatoczkę z białym piaskiem i wodą w odcieniach zieleni i turkusu: Su Giudeu, Cala Cipolla, Piscinnì, Tuerredda, Capo Malfatano.

Wybrzeże jest stare jak żegluga po Morzu Śródziemnym. Przy wieży w Chii leżą ruiny fenickiej, później punickiej i rzymskiej Bithii, a w skałach na wschód od plaży Piscinnì widać prostokątne wyrobiska kamieniołomów piaskowca, z których Punijczycy i Rzymianie brali budulec ok. 2000 lat temu. Teren Teulady zamieszkiwali już ludzie kultury nuragijskiej, a Fenicjanie i Punijczycy mieli osady na wybrzeżu i na wysepkach. W XVI–XVII w. Hiszpanie postawili na cyplach wieże strażnicze przeciw najazdom piratów: w Chii, w Piscinnì (ufundowaną podobno przez kupca Pietra Portę) i na Capo Malfatano. Na Capo Spartivento, cyplu oddzielającym zatokę Cagliari od zatoki Teulady, stoi latarnia morska z 1866 r., jedna z najstarszych czynnych na wyspie.

Krajobraz robią tu granity i łupki, porozcinane przez morze w zatoczki i przylądki, i laguny za wydmami, jak staw Piscinnì, chroniony jako obszar Natura 2000. Wysepka Tuerredda leży kilkaset metrów od plaży o tej samej nazwie. Za Porto di Teulada zaczyna się zamknięty dla cywilów poligon wojskowy Capo Teulada, jeden z największych we Włoszech, obejmujący półwysep z najdalej na południe wysuniętym punktem Sardynii. Dlatego Costa del Sud jest drogą przelotową tylko do Teulady: dalej na zachód trzeba skręcić w głąb lądu.