Pod Wyszehradem Dunaj, płynący dotąd na wschód, skręca ostro na południe ku Budapesztowi. Zakole powstało prawdopodobnie na skraju kaldery wulkanu sprzed ok. 15 mln lat: rzeka przecięła tu łuk gór wulkanicznych między Börzsönyem na lewym brzegu a Górami Wyszehradzkimi na prawym. Ta pętla łączy brzeg rzeki z dwiema drogami przez góry. Zaczyna się w Szentendre, barokowym miasteczku, do którego w 1690 r., w czasie wojny z Turkami, przybyli liczni Serbowie; ich cerkwie do dziś stoją w centrum. Droga 1116 wspina się stąd przez Pilisszentlászló i zjeżdża doliną Ágas do Lepence nad Dunajem; węgierski opis drogi wspomina strome nawroty i skalne ściany, z których po ulewach sypią się kamienie.

Drogą 11 jedzie się dalej brzegiem przez Wyszehrad. Od 1325 r. była tu siedziba króla Karola Roberta, a w listopadzie 1335 r. zjazd z Janem Luksemburskim i Kazimierzem Wielkim, na którym Kazimierz za 20 tys. kop groszy praskich wykupił zrzeczenie się praw do polskiej korony. Nad miastem stoi cytadela (Fellegvár), niżej ruiny renesansowego pałacu Macieja Korwina. Za Dömösem i Pilismarótem droga dochodzi do Ostrzyhomia, gdzie Stefan I w latach 1001–1010 zbudował pierwszą katedrę Węgier. Dzisiejsza bazylika, największy kościół kraju, powstawała od 1822 do 1869 r.; na jej konsekrację w 1856 r. Franciszek Liszt napisał „Mszę ostrzyhomską”, a w krypcie spoczywa kardynał József Mindszenty. U stóp wzgórza most Marii Walerii z 1895 r., wysadzony w 1944 r. i odbudowany dopiero w 2001 r., prowadzi do słowackiego Štúrova.

Powrót drogą 1111 biegnie doliną Szentlélek i Dera, czyli granicą między wulkanicznymi Górami Wyszehradzkimi a wapiennym Pilisem, ulubionym terenem łowieckim średniowiecznych królów i dawnych pustelników paulinów. Ok. 2,5 km w bok od drogi leży Dobogókő pod szczytem Dobogó-kő (700 m), najwyższym w Górach Wyszehradzkich, popularnym celem wycieczek od końca XIX w. Ze skał nad stromym północnym stokiem widać całe Zakole, a przy przejrzystym powietrzu podobno nawet Mátrę i Tatry. Dalej droga przez Pilisszentkereszt (słow. Mlynky), wieś zasiedloną za Marii Teresy przez Słowaków z Górnych Węgier i Niemców, zjeżdża do Pomázu i z powrotem do doliny Dunaju. Na skraju wsi leżą ruiny opactwa cystersów założonego przez Belę III w 1184 r.; pochowano w nim królową Gertrudę, żonę Andrzeja II, zamordowaną w 1213 r., bohaterkę dramatu „Bánk bán” Józsefa Katony.