Pętla zaczyna się nad morzem w Arbatax, porcie Tortolì znanym z czerwonych porfirowych skał nad wodą, i prowadzi na południe starą drogą SS125. Szybka SS125var przejęła ruch dalekobieżny, więc dawna trasa, w części zdegradowana do drogi lokalnej, jest spokojna. Za siodłem Genna Cresia, gdzie zaczyna się dolina rzeki Quirra, droga SP11 „di Genna Cresia” wspina się serpentynami przez winnice i gaje oliwne do Jerzu, a dalej do Ulassai. Nad obiema wsiami wznoszą się tacchi (dosłownie „obcasy”), pionowościenne stoliwa z jasnego dolomitu. Na zboczu pod Jerzu widać przekrój ok. 400 mln lat historii ziemi: u dołu paleozoiczne łupki i kwarcyty, na górze jurajskie skały węglanowe, osadzone w płytkim morzu i dziś rozcięte przez rzeki w kaniony i jaskinie. Na krawędziach tacchi wspinacze z całej Europy chodzą drogami wspinaczkowymi, z których pierwszą wytyczono w 1981 r.

Jerzu (ok. 450 m) to stolica wina Cannonau. Już w XVI w. wino wożono stąd „drogami wina” do Nuoro i na wybrzeże Sarrabus, skąd żaglowce zabierały je do Genui. Pod koniec XIX w. filoksera omal nie zniszczyła miejscowych winnic, które ocalono dzięki szczepieniu na amerykańskich podkładkach. W latach 50. XX w. rolnicy założyli spółdzielnię winiarską, dziś znaną jako Antichi Poderi di Jerzu. Ulassai, na 775 m najwyżej położona wieś Ogliastry, leży wciśnięta między Tacco di Ulassai a Monte Tisiddu. 8 września 1981 r. artystka Maria Lai zamiast pomnika poległych zaproponowała „pomnik dla żywych”. Mieszkańcy przez trzy dni wiązali swoje domy ze sobą i ze szczytem góry nad wsią błękitną wstążką długości ok. 27 km. Nawiązywali do miejscowej legendy o dziewczynce, która poszła za niebieską wstążką i wyszła z jaskini, zanim ta się zawaliła. Na dawnej stacji kolejowej działa dziś muzeum Stazione dell'Arte z dziełami Lai, a pod Tacco di Ulassai można zwiedzać jaskinię Su Marmuri, długą na ok. 1 km.

W drodze powrotnej na północ mija się dwie wsie widma. W listopadzie 1951 r. ulewy i osuwiska zniszczyły stare Osini i Gairo. Mieszkańcy zbudowali nowe domy nieco wyżej albo ok. kilometr dalej (część rodzin z Gairo przeniosła się nad morze, gdzie wyrosło Cardedu), a ruiny Gairo Vecchio i Osini Vecchio stoją przy drodze do dziś; w Osini Vecchio działa jeszcze XVI-wieczny kościół Santa Susanna. Pod Osini otwiera się wąwóz Scala di San Giorgio. Według legendy rozstąpił się przed świętym biskupem Jerzym z Suelli, który modlił się za utrudzonych podróżnych. Ze stacji w Gairo Taquisara kursowała kiedyś kolejka do Jerzu, zamknięta w 1956 r. Pętla kończy się drogą SS198 w Lanusei, stolicy górnej Ogliastry.