DN75 łączy Turdę w Siedmiogrodzie z doliną Czarnego Kereszu w Kriszanie i na ok. 160 km przecina góry Apuseni. Najpiękniejszy jest jej zachodni koniec: z Câmpeni, stolicy Țara Moților, „Kraju Moców”, droga idzie w górę doliny Arieșu Mare przez rozrzucone po zboczach przysiółki, a potem wspina się na przełęcz Vârtop (1160 m, w części źródeł 1157 albo 1140 m) i serpentynami spada do Ștei. Przełęcz leży w Górach Bihorskich, na wododziale między Arieșem, płynącym na wschód do Maruszy, a Czarnym Kereszem, płynącym na zachód, i na granicy okręgów Alba i Bihor. Na północ od siodła wznosi się szczyt Vârtop (1294 m), a na południe najwyższe partie Apuseni z Cucurbăta Mare (Bihor, 1849 m).

W Gârda de Sus, przy drodze w centrum wsi, stoi drewniana cerkiew z 1792 r. z wysoką, smukłą wieżą. Jej ikonostas i ściany malowali w latach 1798–1804 bracia Simion i Gavril Silaghi z Abrudu. Stąd boczna droga prowadzi do jaskini lodowej Scărișoara, jednego z największych podziemnych lodowców Europy. Kilkanaście kilometrów dalej leży Arieșeni (830 m), rozległa gmina z osiemnastu przysiółków, rozsianych po halach i lasach świerkowych. Spod góry Vârtop wypływa tu Arieșul Mare. Zimą Arieșeni i Vârtop to małe ośrodki narciarskie z kilkoma wyciągami, a latem baza do wycieczek w Góry Bihorskie.

Zachodni zjazd prowadzi do zupełnie innego świata. W Băița pod Nucetem w XX w. wydobywano rudę uranu, a Ștei zbudowano od podstaw w latach 1952–1956 jako miasto górników z zakładem, w którym kruszono rudę z Băița; według źródeł wydobyto jej ponad 300 tys. ton. W latach 1958–1996 miasto nosiło imię zmarłego w 1958 r. Petru Grozy, premiera pierwszych powojennych rządów. Bloki z lat 50. stoją do dziś w dolinie Czarnego Kereszu, a po końcu wydobycia miasto się wyludnia.