Transrarău to droga powiatowa DJ175B, która przechodzi przez masyw Rarău z doliny Mołdawy do doliny Złotej Bystrzycy (Bistrița Aurie). Przez ok. 25 lat dało się nią przejechać tylko terenówką, aż w 2014 r. okręg Suczawa położył nowy asfalt. Od tego czasu Rumuni wymieniają ją obok Transfogaraskiej i Transalpiny wśród najpiękniejszych dróg górskich kraju. Zaczyna się w Pojorâcie, dawnej wsi górniczej, w której od czasów habsburskich do połowy XX w. mieszkali Niemcy spiscy, sprowadzeni do kopalń Bukowiny. Z doliny Mołdawy droga wspina się serpentynami przez świerkowe lasy na hale pod Rarău, do siodła Poiana Șoimului (1425 m). Na zachodzie widać tam krystaliczny masyw Giumalău (1857 m), a na wschodzie białe wapienne turnie.

Te turnie to Pietrele Doamnei, „Skały Pani”, najbardziej znany widok Bukowiny. Mają od kilku do ponad 70 m wysokości i powstały z rozkruszonego przez mróz wapiennego szczytu z ery mezozoicznej, a w skale tkwią skamieniałe koralowce i amonity. Wokół leży rezerwat przyrody, sąsiadujący z prastarą puszczą Slătioara. Imię „Pani” i druga nazwa drogi, Drumul Comorilor, czyli Droga Skarbów, wzięły się z legendy. Hospodar Mołdawii Piotr Raresz (Petru Rareș) miał ukryć tu rodzinę i skarb przed wrogami: według jednych opowieści po utracie tronu w 1538 r., według innych podczas najazdu tatarskiego w 1541 r. Gdy pogoń była już blisko, z góry obsunęły się skały i pogrzebały skarb razem z napastnikami. Masyw miał się do tego czasu nazywać Dodu, a nazwę „Rarău” notuje się od 1541 r.

Na zjeździe do Chiril, na ok. 1400 m, stoi monastyr Rarău. Według tradycji wcześniej była tu pustelnia, a Raresz w podzięce za opiekę mnichów nad jego rodziną postawił tu w 1538 r. cerkiew. Gdy pod koniec XVIII w. Bukowinę zajęli Austriacy i monastyr zamknęli, mnisi uciekli ze skarbcem na drugą stronę gór, do Mołdawii. Wspólnotę odnowiono w 1994 r., a nową cerkiew poświęcono w 2000 r. Dalej droga spada stromo do Chiril nad Złotą Bystrzycą, skąd DN17B prowadzi w górę rzeki do Vatra Dornei albo w dół, przez przełom Zugreni, ku jezioru Izvorul Muntelui i wąwozowi Bicaz.