W górach na północ od Huelvy ziemia ma kolor rdzy, ochry i siarki, a rzeka płynie czerwona jak wino. To efekt jednego z największych złóż siarczków na świecie, tzw. iberyjskiego pasa pirytowego, i ok. 5000 lat kopania. Pierwsze ślady górnictwa pochodzą z epoki miedzi. Potem srebro i miedź wydobywali tu Tartesowie i kupcy feniccy, a najwięcej Rzymianie, których osadę Urium wymienia Ptolemeusz. Rzymskie sztolnie i studnie odkryto przy budowie odkrywek na początku XX w., a dawne hałdy żużla widać do dziś. Po Rzymianach kopalnie na długo opustoszały i ożyły dopiero w 1725 r., kiedy szwedzki inżynier Liebert Wolters dostał od Korony 30-letnią koncesję.

Wielka historia zaczęła się w 1873 r. Bankrutująca I Republika sprzedała kopalnie za 94 mln peset międzynarodowemu konsorcjum z Mathesonami i Rothschildami. Tak powstała brytyjska Rio Tinto Company, a pierwszym zebraniem zarządu kierował Hugh Matheson. W 1875 r. ruszyła kolej wąskotorowa do portu w Huelvie, liczba mieszkańców w ciągu ćwierć wieku wzrosła z ok. 5 do 11,6 tys., a Brytyjczycy zbudowali sobie osobną dzielnicę Bella Vista z wiktoriańskimi domami. Przywieźli też piłkę nożną. Pierwsze mecze grano tu już w latach 80. XIX w., a w 1889 r. ludzie kompanii założyli w Huelvie Recreativo, najstarszy istniejący klub piłkarski w Hiszpanii.

Ciemną kartą jest „año de los tiros”, czyli rok strzałów. Rudę uboższą w miedź prażono wtedy pod gołym niebem w tzw. telerach, a gryzący dym niszczył uprawy i zdrowie mieszkańców. 4 lutego 1888 r. na Plaza de la Constitución zebrało się ponad 12 tys. górników i rolników, a wojsko otworzyło do nich ogień. Ówczesna prasa podawała od 14 do 45 zabitych i rannych, współcześni badacze szacują ofiary na znacznie więcej, nawet ponad 200. W 1954 r. kompania sprzedała dwie trzecie majątku hiszpańskim bankom. Corta Atalaya, otwarta w 1907 r. i przez długi czas największa odkrywka w Europie, przestała działać w 1992 r., a całe wydobycie stanęło w 2001 r. Od 2015 r. cypryjska Atalaya Mining znów wydobywa miedź z sąsiedniej odkrywki Cerro Colorado.

Krajobraz robi największe wrażenie. Corta Atalaya to eliptyczny lej ok. 1200 na 900 m i głęboki na ok. 345 m, z tarasami w kolorach od fioletu po żółć. W Peña de Hierro koło Nervy rodzi się Río Tinto. Woda ma tu pH ok. 2, jak sok z cytryny, i jest czerwona od rozpuszczonego żelaza, a mimo to żyją w niej mikroorganizmy, które czerpią energię z minerałów. Dlatego w 2003 r. NASA i hiszpańskie Centro de Astrobiología wierciły tu na głębokość 150 m w ramach projektu MARTE, a w 2005 r. ćwiczyły zautomatyzowane wiercenie jak na Marsie. Skład chemiczny wody przypomina środowisko, w którym powstały skały marsjańskiej równiny Meridiani Planum.