Ciudad Encantada, „Zaczarowane Miasto”, to labirynt skał na wysokości ok. 1500 m, schowany w sosnowym lesie Serranía de Cuenca, niedaleko wsi Valdecabras, ok. 25–30 km od Cuenki. Ok. 90 mln lat temu, w kredzie, było tu płytkie dno morza Tetydy. Z wapiennych szkieletów i muszelek drobnych organizmów osadzał się węglan wapnia, który z czasem stwardniał w warstwy wapieni i dolomitów. Pod koniec kredy morze się cofnęło, a w czasie fałdowania alpejskiego płyta skalna została wyniesiona i popękała w siatkę szczelin. Woda deszczowa z rozpuszczonym dwutlenkiem węgla zaczęła poszerzać je od środka: rozpuszczała skałę, drążyła podziemne korytarze, a gdy ich stropy się zapadały, zostawały między nimi pojedyncze bloki. Tak powstały skalne „ulice”, „place” i „domy”, od których miejsce wzięło nazwę.

Najbardziej charakterystyczne są grzyby. Twardszy dolomit nie był rozłożony w skale równo, a warstwy o różnej odporności wietrzeją w różnym tempie: miękka podstawa kruszy się szybciej, a twarda płyta nad nią zostaje jako szeroki kapelusz. Najsłynniejszy grzyb, Tormo Alto, stoi zaraz przy wejściu i jest symbolem całego miejsca. Dalej ścieżka prowadzi przez formy, którym nadano nazwy od tego, co przypominają: Los Barcos, rząd skał podciętych u dołu jak dzioby okrętów, El Perro (Pies), Cara de Hombre (Twarz Mężczyzny), skalny łuk Puente Romano, Mar de Piedra (Kamienne Morze), Los Osos (Niedźwiedzie), La Tortuga (Żółw) czy „Walka słonia z krokodylem”. Jedna z grup nosi imię kochanków z Teruelu, bohaterów legendy z tego miasta. Według podania, którego żadne źródło nie potwierdza, pod Tormo Alto miano spalić ciało Wiriatusa, wodza Luzytanów walczącego z Rzymianami.

Ciudad Encantada objęto ochroną wcześnie: 11 czerwca 1929 r. ogłoszono ją Sitio Natural de Interés Nacional, „miejscem przyrodniczym znaczenia narodowego”, w tym samym roku co El Torcal pod Antequerą. Od 2007 r. leży w granicach Parku Przyrodniczego Serranía de Cuenca, w strefie ochrony priorytetowej. Mimo to teren jest prywatną posiadłością, a zwiedza się go za opłatą, po wyznaczonej ścieżce. W szczelinach rosną jałowce i ostrokrzewy, a w lesie można trafić na jelenia, lisa, kunę i dużą jaszczurkę perłową.

Skały od dawna działają na wyobraźnię. Rysunek Ciudad Encantada opublikowano już w 1886 r., a Federico García Lorca napisał w 1935 r. sonet „El poeta pregunta a su amor por la Ciudad Encantada de Cuenca” („Poeta pyta swoją miłość o Zaczarowane Miasto w Cuence”). Filmowcy kręcili tu przygody w nieistniejących krainach: wśród tych skał Conan (Arnold Schwarzenegger) spotyka czarownicę i Subotaia w „Conanie Barbarzyńcy” (zdjęcia od 1981 r., premiera 1982 r.), a wcześniej powstawały tu sceny m.in. „Kolosa z Rodos” i „Doliny Gwangi” (1969).