Zamariain to płyta skalna, która wystaje poza krawędź stromego, zalesionego zbocza nad doliną rzeki Irati, w gminie Garaioa. Po baskijsku to Zamariaingo begiratokia, a w okolicy mówi się na nią także „Roca del Rey León”, skała Króla Lwa, bo przypomina skałę z filmu animowanego „Król Lew”. Skała jest czerwonawa i wyraźnie warstwowana, najpewniej to piaskowiec [rodzaj i wiek skały do sprawdzenia]. Nawisy tego rodzaju powstają zwykle wtedy, gdy twarda, zwięzła ławica leży na warstwach miększych albo bardziej spękanych: woda, mróz i korzenie wybierają skałę pod spodem szybciej, a górna płyta zostaje jak daszek, dopóki pod własnym ciężarem nie odłamie się wzdłuż szczeliny.

Z nawisu patrzy się w dół na koryto Irati i na falujące grzbiety porośnięte lasem: buczyny doliny Aezkoa, dąbrowę Orotz-Betelu i skrawek puszczy Irati, a dalej góry Corona, Larrogain, Higa de Monreal i Peña Izaga. Jesienią, zwykle w drugiej połowie października, buki na zboczach robią się rude i złote. Przy szlaku, niedaleko punktu widokowego, rośnie stary dąb Garaioa, w opisach tras nazywany „tysiącletnim”.

Garaioa (po hiszpańsku Garayoa, 92 mieszkańców w 2025 r.) to jedna z dziewięciu gmin doliny Aezkoa, obok Abaurrea Alta i Baja, Arii, Aribe, Garraldy, Hiriberri, Orbary i Orbaizety. Cała dolina ma ok. 820 mieszkańców. Wspólnymi lasami i pastwiskami, w tym częścią puszczy Irati, zarządza Junta General del Valle z siedzibą w Aribe. Mówi się tu po baskijsku, choć miejscowa odmiana, aezkera, ledwie przetrwała. Dolina ma też najwięcej w Nawarze chronionych hórreos, spichrzy na słupach: 15 z 22 w całej prowincji, głównie w Hiriberri, Arii i Orbaizecie.