Droga Hamiltona prowadzi z Irbilu, z równiny, w góry Zagros, aż do granicy z Iranem w Hadżi Omran. Ma ok. 185 km. Jej najpiękniejsza część zaczyna się za Chalifanem, gdzie szosa wchodzi w wąwóz Gali Ali Beg. Na długości ok. 12 km wapienne ściany zbliżają się do siebie tak, że droga, rzeka i skała mieszczą się obok siebie z trudem. W środku wąwozu z półki skalnej spada wodospad Gali Ali Beg, przedstawiony na irackim banknocie 5000 dinarów. Dalej droga wspina się do Rawanduzu, miasteczka zawieszonego nad kanionem rzeki o tej samej nazwie. Z jego krawędzi widać w dole warstwowe ściany i serpentyny szosy, które o zmierzchu znaczą światła samochodów. Kilka kilometrów od Rawanduzu leży drugi wodospad, Bekhal, wśród skał i zieleni. Za Soranem droga wjeżdża między wysokie góry przy granicy, pod masyw Halgurd, gdzie śnieg leży do lata.

Drogę zbudowali Brytyjczycy, którzy po upadku Imperium Osmańskiego kontrolowali świeżo utworzony Irak. Chodziło o szlak strategiczny z Mezopotamii do Persji i o kontrolę nad kurdyjskimi plemionami gór. Prace powierzono w 1928 r. nowozelandzkiemu inżynierowi Archibaldowi Milne'owi Hamiltonowi, urodzonemu w 1898 r. w Waimate. Przyjechał do Rawanduzu, nie znając ani kraju, ani kurdyjskiego. Przez cztery lata z ok. tysiącem robotników różnych narodowości przebijał się przez wąwozy, walczył z chorobami, sporami między plemionami i biurokracją. Przy wodospadzie Gali Ali Beg miał obóz, w którym mieszkał przez dwa lata. Pomagał mu wódz z Rawanduzu Ismail Beg, który marzył o neutralnym Kurdystanie na wzór Szwajcarii. Hamilton opisał budowę w książce „Road Through Kurdistan” (1937). Napisał w niej, że nie zna ludzi, którzy kochaliby kwiaty i wiosnę bardziej niż Kurdowie.

Hamilton miał nadzieję, że droga połączy ludy regionu. W XX w. była jednak wielokrotnie szlakiem wojsk i polem walk. Dziś to przede wszystkim droga turystów, wędrowców i handlu z Iranem. Wzdłuż niej powstały hotele, domki i herbaciarnie, a w Rawanduzu stoi odnowiony pomnik inżyniera. Latem i w święto Id al-Fitr nad wodospady przyjeżdżają tłumy z Irbilu i z całego Iraku, uciekając przed upałem równiny. W 2009 lub 2010 r. Rawanduz odwiedzili wnuk i córka Hamiltona. Mieszkańcy gór mówią, że droga zmieniła ich życie, i nadal nazywają ją jego imieniem.