Kapuzbaşı leży na wschodnim skraju Aladağlar, najdzikszego masywu środkowego Taurusu, w głębokiej dolinie Zamantı, ok. 75–80 km od miasteczka Yahyalı. Woda nie spływa tu ze szczytu ani z potoku nad krawędzią: wypływa wprost ze skalnej ściany, kilkudziesięcioma strugami z otworów w wapieniu, i spada do koryta Aksu. Zasilają ją śniegi i lodowce wysokich partii masywu, które przesiąkają przez krasowe skały i wydostają się na powierzchnię właśnie tutaj. Wodospadów jest siedem, pięć dużych i dwa mniejsze, a ich wysokość źródła podają różnie, od ok. 60 do 76 m. Według burmistrza Yahyalı spływa nimi ok. 27,5 tys. litrów wody na sekundę, przez cały rok, także w suche lata.

Dolina leży na wysokości ok. 700 m, dużo niżej niż płaskowyż Kapadocji, więc dojazd od strony Yahyalı to długi zjazd w coraz głębszy, coraz bardziej zielony kanion. Przy samych wodospadach powietrze jest wilgotne i chłodne, a miejscowi mówią o „naturalnej klimatyzacji”, dlatego w lipcu przyjeżdżają tu na pikniki całe rodziny. Nazwę tłumaczy się na dwa sposoby: od starotureckiego słowa „kapuz”, oznaczającego wodę wypływającą ze skał, albo od kopuzu, instrumentu strunowego, na którym dawni Turcy mieli grać, świętując tu wiosnę.

Wodospady leżą w Parku Narodowym Aladağlar, założonym w 1995 r. i zajmującym ok. 550 km². Wyżej, za skalnymi ścianami, wznoszą się szczyty powyżej 3700 m, a wodospad jest jednym z przystanków na trasach trekkingowych przez masyw. Po drodze z Yahyalı mija się drugi, sezonowy wodospad Uçansu, spadający ze skały ok. 150 m, który płynie tylko przez mniej więcej miesiąc wiosną, gdy topnieją śniegi.