Piotryseusztrasy i przewodniki motocyklowe

← Epickie drogi motocyklowe

Linia: schemat przez węzły trasy (odcinki proste), nie przebieg drogi.

Epicka droga motocyklowa · Boliwia

Camino de la Muerte: stara droga z La Cumbre do Coroico w Yungas (F3 i droga bez numeru)

Camino de la Muerte: stara droga z La Cumbre do Coroico w Yungas (F3 i droga bez numeru)
Fot. Alicia Nijdam from Cordoba, Argentina, CC BY 2.0, Wikimedia Commons
DrogiF3, stara droga do Nor Yungas bez numeru (Chuspipata – Yolosa)
Długośćok. 69 km: ok. 34 km asfaltem RN3 z La Cumbre do Chuspipaty, ok. 28 km starej drogi szutrowej do Yolosy i ok. 7 km podjazdu do Coroico (OSRM, szacunkowo; źródła podają 61–64 km dla samego zjazdu La Cumbre – Yolosa)
PrzełęczeLa Cumbre (4650 m)
Charakterprzełęcz, półka skalna, szuter
Sezonpora sucha, zwykle V–X; ok. XI–III mokro, mgła, mocniejsze wodospady na jezdni i osuwiska. Na La Cumbre (4650 m) zimno o każdej porze roku, w dole w Yolosie ciepło i wilgotno [do sprawdzenia]
Najwyżejprzełęcz La Cumbre, ok. 4650 m (OSM)
Przewyższenieok. 3500 m w dół: z ok. 4650 m do niecałych 1200 m w Yolosie
Budowalata 30. XX w., według przekazów w dużej części rękami paraguajskich jeńców z wojny o Chaco (1932–1935)
Sławaw 1995 r. Międzyamerykański Bank Rozwoju (BID) nazwał ją najniebezpieczniejszą drogą świata
Objazdnowa asfaltowa RN3 przez Cotapata z tunelem San Rafael, oddana pod koniec 2006 r.; stara droga od tego czasu prawie bez ruchu ciężarowego
Ruchna starej drodze jeździ się lewą stroną (OSM: driving_side=left), ograniczenie 30 km/h
Rowerzyściok. 25 tys. turystów rocznie zjeżdża tu rowerami z biurami z La Paz

O drodze

Z El Alto droga do Yungas wspina się na La Cumbre, przełęcz na ok. 4650 m w Cordillera Real, wśród jeziorek polodowcowych i nagich grani. Za przełęczą zaczyna się jeden z najdłuższych zjazdów w Andach: w niecałe 70 km droga traci ok. 3500 m wysokości i przechodzi z nagiej puny przez mgliste lasy na stromych zboczach aż do tropikalnej doliny rzeki Coroico. Yungas to od dawna zaplecze La Paz: stąd jadą do miasta owoce, cytrusy, drewno i liście koki, a okolice Coroico są jednym z tradycyjnych regionów jej uprawy. Spod Unduavi odbija na południowy wschód Ruta 25 do Sud Yungas, opisana jako Yungas Sur.

Starą drogę wykuto w zboczach w latach 30. XX w. Według przekazów pracowali przy niej w dużej części paraguajscy jeńcy z wojny o Chaco (1932–1935), toczonej wzdłuż dzisiejszej Transchaco; część z nich po wojnie została w dolinach. Droga miała zwykle jeden pas, przepaście do kilkuset metrów i żadnych barierek, a jeździły nią ciężarówki i autobusy do Coroico i dalej do Caranavi i Beni. W lipcu 1983 r. autobus spadł tu do wąwozu i zginęło ponad 100 osób. W 1995 r. Międzyamerykański Bank Rozwoju (BID) nazwał ją najniebezpieczniejszą drogą świata; podawano wtedy średnio ok. 200 wypadków i kilkadziesiąt do stu ofiar rocznie (liczby różnią się w źródłach). Ten sam bank kredytem z 1992 r. sfinansował nowy odcinek Cotapata – Santa Bárbara z tunelem San Rafael. Budowa ciągnęła się latami, m.in. przez osuwiska, a dwupasmowy asfalt z barierkami i odwodnieniem otwarto pod koniec 2006 r. (niektóre źródła podają 2007 albo 2009 r.).

Od tego czasu prawie cały ruch idzie nową RN3, a stara droga od Chuspipaty do Yolosy, ok. 28 km szutru, należy do rowerzystów: biura z La Paz zwożą tu grupy, które zjeżdżają z La Cumbre do Yolosy w towarzystwie busów. Rocznie to ok. 25 tys. osób, a wypadki zdarzają się nadal, także śmiertelne. Najbardziej znany odcinek to półka w górnej części starej drogi, gdzie jezdnia wcina się w prawie pionową ścianę porośniętą paprociami, a z góry spadają na nią strugi wodospadów.

Na dole, za mostem w Yolosie, kręta droga wspina się do Coroico (ok. 1500–1750 m, źródła podają różnie), miasteczka na grzbiecie pod górą Uchumachi, z widokiem na doliny i ośnieżone szczyty Cordillera Real. Według miejscowej opowieści pierwsi mieszkańcy przenieśli się tu na początku XVIII w. ze starego Coroico w dolinie; główne święto to odpust Matki Boskiej 20 października. W okolicznych wsiach, m.in. w Tocaña, mieszkają Afroboliwijczycy, potomkowie niewolników sprowadzonych w czasach kolonii do kopalń Potosí, a potem do plantacji koki w Yungas. Ich tradycją jest saya, muzyka bębnów i śpiewu, a w niedalekiej Mururacie mieszka ich ceremonialny król Julio Pinedo, koronowany przez społeczność w 1992 r., a przez władze departamentu La Paz w 2007 r.

Na drodze

Praktycznie

Źródła (20)

en.wikipedia.org/wiki/Yungas_Road, es.wikipedia.org/wiki/Camino_a_los_Yungas, www.ecured.cu/Camino_de_los_Yungas, billiken.lat/el-mundo/bolivia-por-que-el-cami..., www.iadb.org/en/project/BO0090, www.lexivox.org/norms/BO-DS-26788.html, www.bolivianlife.com/?p=161539, www.madornomad.com/how-to-motorcycle-the-deat..., www.discovery.com/exploration/Bolivia-Death-Road, en.wikipedia.org/wiki/Coroico, en.wikipedia.org/wiki/Afro-Bolivians, en.wikipedia.org/wiki/Julio_Pinedo, www.openstreetmap.org/node/7103566556, www.openstreetmap.org/way/40695299, www.openstreetmap.org/way/40695296, lapatria.bo/enfoque-nacional/vehiculos-extran..., eldeber.com.bo/economia/bolivia-mantiene-prec..., eju.tv/2026/06/mapa-de-transitabilidad-actual..., www.lexivox.org/norms/BO-RE-DS26871.html, www.lexivox.org/norms/BO-DS-N4595.html

Plik drogi w repozytorium