Na południe od Coyhaique Carretera Austral wychodzi z zielonych dolin na stepowe wyżyny pod Andami, mija odbicie na lotnisko w Balmaceda i wspina się na Portezuelo Ibáñez (ok. 1120 m), przełęcz w Parku Narodowym Cerro Castillo. Park powstał w 1970 r. jako rezerwat leśny, a w 2017 r. stał się parkiem narodowym w ramach porozumienia rządu z fundacją Tompkinsów o „Szlaku Parków Patagonii”. Chroni m.in. huemula, rzadkiego andyjskiego jelenia z herbu Chile. Przełęcz jest wododziałem: na północ woda płynie do rzeki Aysén, na południe do Baker. Za nią droga schodzi serpentynami Cuesta del Diablo. Z punktu widokowego przy zjeździe po raz pierwszy widać w całości Cerro Castillo, masyw ze skalnymi wieżami, który z daleka przypomina zamek i od którego wzięły nazwę park i wioska. Poprzedni odcinek, z Chaitén przez Queulat, opisuje Carretera Austral: Queulat.

W Villa Cerro Castillo, ok. 3,5 km od wioski, jest Paredón de las Manos, skalna ściana z odbiciami dłoni pozostawionymi przez dawnych mieszkańców stepu. Zaraz za wioską kończy się asfalt, a zaczyna szuter, z którego słynie południowa część drogi. Dolinami Ibáñez i Murta Carretera Austral schodzi do Lago General Carrera, największego jeziora Chile. Jezioro dzieli się z Argentyną, gdzie nazywa się Lago Buenos Aires; rdzenni mieszkańcy nazywali je Chelenko. Ma do 586 m głębokości, turkusową wodę z lodowców i nawet latem jest w niej bardzo zimno, a wiatr potrafi w kilka minut podnieść wysoką falę. Przekonał się o tym Douglas Tompkins, założyciel parków Pumalín i Patagonia: 8 grudnia 2015 r. jego kajak przewrócił się na kilkumetrowej fali między Puerto Sánchez a Puerto Ingeniero Ibáñez. Po prawie dwóch godzinach w wodzie o temperaturze ok. 4°C zmarł z hipotermii w szpitalu w Coyhaique.

Droga biegnie zachodnim brzegiem jeziora, przez Bahía Murta i Puerto Río Tranquilo, skąd łodzie wypływają do marmurowych jaskiń Capillas de Mármol, a boczna droga prowadzi na zachód, w dolinę Exploradores. Dalej trzyma się stromego brzegu wysoko nad wodą i przy Cruce El Maitén mija odbicie do Puerto Guadal i Chile Chico. W Puerto Bertrand z jeziora Bertrand wypływa Río Baker: przy średnim przepływie ok. 870 m³/s jedna z dwóch najzasobniejszych w wodę rzek Chile. Miała zostać przegrodzona zaporami projektu HidroAysén (dwie elektrownie na Baker, trzy na Pascua), przeciw któremu przez lata protestowała cała Patagonia. 10 czerwca 2014 r. komitet ministrów odrzucił projekt i cofnął jego pozwolenie środowiskowe.

Ostatni odcinek prowadzi doliną Baker, a potem mija dolinę Chacabuco, dawną estancję owczą, dziś część Parku Narodowego Patagonia; na cmentarzyku w dolinie pochowano Tompkinsa. Cochrane, oficjalnie otwarte w 1954 r., wcześniej zwane Pueblo Nuevo, to ostatnie miasteczko z prawdziwym zapleczem przed końcem drogi. Huemule można tu zobaczyć z bliska w rezerwacie Tamango. Dalszy, najdzikszy odcinek opisuje Carretera Austral: Cochrane – Villa O'Higgins.