Epicka droga motocyklowa · Chile
Carretera Austral: Chaitén – Puyuhuapi – Cuesta Queulat – Coyhaique (Ruta 7)
.jpg){kind=link}
| Drogi | Ruta 7 |
|---|---|
| Długość | ok. 410 km Chaitén – Coyhaique, z tego ok. 50 km Puyuhuapi – Portezuelo Queulat (OSRM, szacunkowo) |
| Przełęcze | Portezuelo Queulat (580 m) |
| Charakter | przełęcz, serpentyny, szuter |
| Sezon | najlepiej XII–III; w parku Queulat spada miejscami do 4000 mm deszczu rocznie, w Chaitén w styczniu średnio ok. 18°C w dzień i ok. 10°C w nocy, w Coyhaique ok. 20°C i ok. 9°C; zimą śnieg i lód na Cuesta Queulat [do sprawdzenia] |
| Najwyżej | Portezuelo Queulat, ok. 580 m (OSM) |
| Cuesta Queulat | 33 zakręty podjazdu z doliny Queulat na przełęcz (Ruta de los Parques) |
| Szuter | Cuesta Queulat i ok. 18 km Fiordo Queulat – Puente Chucao (asfaltowanie zlecone w maju 2026 r., ok. 2 lata robót); poza tym głównie asfalt i beton (OSM, stan 2026-10) |
| Park Queulat | park narodowy od 1983 r., ok. 154 tys. ha; Ventisquero Colgante – wiszący lodowiec widoczny z drogi |
| Puyuhuapi | założone w 1935 r. przez osadników z Sudetów |
| Villa Santa Lucía | 2017-12-16 lawina błotna zniszczyła połowę osady; 21 zabitych i 1 zaginiony (MINVU) |
O drodze
Środkowy odcinek Carretera Austral prowadzi z Chaitén w głąb lądu, doliną rzeki Yelcho, a potem na południe przez Aysén, najrzadziej zaludniony region Chile. Asfaltem mija jezioro Yelcho i Villa Santa Lucía, osadę przy skrzyżowaniu z drogą do Futaleufú. 16 grudnia 2017 r., po ulewach, z gór nad osadą zeszła lawina błota i skał, uruchomiona przez oderwanie części lodowca Yelcho. Zniszczyła połowę zabudowy i odcinek Carretera Austral; według MINVU zginęło 21 osób, a jedna wciąż jest zaginiona. Osada została odbudowana, a droga na kilka miesięcy zamknięta. Dalej, w La Junta, przy ujściu Rosselot do Palena, asfalt ciągnie się wzdłuż jezior aż do fiordu Puyuhuapi. Poprzedni odcinek, z Puerto Montt promami do Chaitén, opisuje Carretera Austral: Hornopirén – Chaitén.
Puerto Puyuhuapi na końcu fiordu wygląda jak wioska przeniesiona z Europy Środkowej, i tak w pewnym sensie jest. W 1935 r. założyli ją czterej Niemcy sudeccy z okolic Rossbach (dziś Hranice w Czechach): Otto Uebel, Karl Bächler, Walter Hopperdietzel i Ernst (Ernesto) Ludwig, którym pomógł badacz Patagonii Augusto Grosse. W 1945 r. Hopperdietzel założył tu ręczną tkalnię dywanów, która dawała pracę kobietom z okolicy aż do 2018 r. W ogrodach rosną rododendrony, a domy z drewnianymi balkonami przypominają Sudety.
Na południe od Puyuhuapi droga wjeżdża do Parku Narodowego Queulat (od 1983 r., ok. 154 tys. ha). Przy niektórych odcinkach parku spada do 4000 mm deszczu rocznie, a las deszczowy schodzi tu prosto do wody. Z drogi widać Ventisquero Colgante, wiszący lodowiec, który z półki skalnej spuszcza wodospad do laguny Témpanos. Lodowiec się kurczy, a we wrześniu 2022 r., po fali ciepła i ulewach, nagrania pokazały, jak odrywa się od niego duży fragment lodu albo zalegającego na nim śniegu; glacjolodzy i strażnicy parku różnie to ocenili. Potem zaczyna się Cuesta Queulat, część najczęściej wymieniana w relacjach z Carretera Austral: 33 zakręty podjazdu z doliny rzeki Queulat na Portezuelo Queulat (ok. 580 m). To niewiele w metrach, ale wąska, kamienista droga wspina się po zboczu tak stromo, że ze szczytu widać, jak zmieniają się piętra lasu. Przy przełęczy krótki szlak schodzi do wodospadu Padre García.
Za przełęczą krajobraz łagodnieje. Droga schodzi na suchszą wschodnią stronę gór przez Villa Amengual i Villa Mañihuales, między pastwiskami i lasem wypalonym w XX w. pod wypas, w którym do dziś stoją szare pnie [do sprawdzenia]. Ostatni odcinek prowadzi przez Villa Ortega do Coyhaique, założonego w 1929 r. jako Baquedano, dziś stolicy regionu i największego miasta przy drodze na południe od Puerto Montt. Kolejny odcinek opisuje Carretera Austral: Lago General Carrera.
.jpg){kind=link}
.jpg){kind=link}
Na drodze
- Chaitén – La Junta – Puyuhuapi (ok. 190 km): asfalt, długie łuki wzdłuż rzek i jezior, mały ruch; w dolinach często pada.
- Puyuhuapi – park Queulat (ok. 20 km): droga wzdłuż fiordu, częściowo jeszcze szutrowa; na odcinku Fiordo Queulat – Puente Chucao (ok. 18 km) w latach 2026–2028 mają trwać roboty asfaltowe, więc trzeba liczyć się z ruchem wahadłowym i postojami [do sprawdzenia przed wyjazdem].
- Cuesta Queulat: szuter z luźnymi kamieniami, ciasne zakręty, miejscami beton; zwykle mokro i ślisko. Jeżdżą tędy ciężarówki i autobusy, więc w zakrętach trzymaj się prawej. Według planów Vialidad przełęcz (odcinek Puente Chucao – Portezuelo Queulat, ok. 5,8 km) ma zostać utwardzona dopiero w kolejnym przetargu.
- Portezuelo Queulat – Villa Mañihuales – Coyhaique: głównie asfalt i beton, w OSM jeszcze krótkie kawałki szutru między Mañihuales a Coyhaique (stan 2026-10). Za przełęczą szybciej się wysycha i robi się jaśniej.
- Ruch rowerowy: latem Carretera Austral jedzie wielu rowerzystów z sakwami, także na Cuesta Queulat; na szutrze trzeba ich wyprzedzać wolno, bo spod koła lecą kamienie.
- Pogoda: deszcz, niska chmura i ok. 10°C w ciągu dnia są tu możliwe w każdym miesiącu lata. Przydaje się podgrzewanie manetek i zapasowe suche rękawice.
Zobacz na filmie
- ▶ Motocyklem przez Cuesta Queulat, najbardziej obawiany podjazd Carretera Austral
MotoMundiTv · YouTube · język: es - ▶ Pierwsze dni na Carretera Austral motocyklem: deszcz, szuter i Cuesta Queulat
Cris Adventure · YouTube · język: es
Praktycznie
- Tankowanie: Chaitén (Copec), El Amarillo ok. 25 km dalej [stacja do sprawdzenia], La Junta (Copec, Shell), Puyuhuapi (Copec), Villa Mañihuales (Copec), Coyhaique. Najdłuższy odcinek bez stacji to Puyuhuapi – Villa Mañihuales, ok. 145 km przez Cuesta Queulat; Puerto Cisnes (Copec) leży ok. 35 km w bok od drogi (OSM, stan 2026-10).
- Postoje: Puyuhuapi; sektor Ventisquero parku Queulat ok. 20 km na południe od Puyuhuapi, ze szlakiem do laguny Témpanos (ok. 30 min) i punktem widokowym na lodowiec; sektor Portezuelo przy przełęczy, z którego schodzi szlak do wodospadu Padre García.
- Opłaty: wstęp do parku Queulat dla cudzoziemców 8000 CLP (stan na 2026-10, źródło: rutadelosparques.org); przejazd Carretera Austral przez park jest bezpłatny [do sprawdzenia przed wyjazdem].
- Zamknięcia: osuwiska po ulewach i roboty drogowe z ruchem wahadłowym, zimą śnieg i lód na Cuesta Queulat. Komunikaty o stanie dróg w regionie Aysén podaje Dirección de Vialidad MOP (vialidad.mop.gob.cl) [kanał komunikatów do sprawdzenia przed wyjazdem].
- Asfaltowanie: rząd Chile chce do 2030 r. wyasfaltować całą Carretera Austral do Cochrane. Cuesta Queulat może więc za kilka lat stracić szuter; przed wyjazdem warto sprawdzić, co z niego zostało.
Źródła (16)
en.wikipedia.org/wiki/Queulat_National_Park, www.rutadelosparques.org/en/?p=150, www.latercera.com/que-pasa/noticia/el-impresi..., es.wikipedia.org/wiki/Puerto_Puyuhuapi, www.minvu.gob.cl/reconstruccion/aluvion-villa..., www.emol.com/noticias/Nacional/2017/12/20/888..., cpichile.org/adjudican-termino-de-pavimentaci..., www.infraestructurapublica.cl/anuncian-millon..., www.emol.com/noticias/Nacional/2026/05/23/120..., en.wikipedia.org/wiki/Carretera_Austral, es.wikipedia.org/wiki/Carretera_Austral, en.wikipedia.org/wiki/Coyhaique, en.wikipedia.org/wiki/Chait%C3%A9n, vialidad.mop.gob.cl/, www.openstreetmap.org/node/4884887873, www.openstreetmap.org/way/29695923