Piotryseusztrasy i przewodniki motocyklowe

← Epickie drogi motocyklowe

Linia: ślad z OpenRouteService (wariant bez autostrad), dane © OpenStreetMap contributors – przed jazdą sprawdź go w nawigacji.

Epicka droga motocyklowa · Hiszpania

Serranía de Cuenca: Hoz del Júcar, Ventano del Diablo i Uña (CM-2105)

Serranía de Cuenca: Hoz del Júcar, Ventano del Diablo i Uña (CM-2105)
Fot. Tanja Freibott, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
DrogiCM-2105
Długośćok. 58 km Cuenca – Huélamo, z tego ok. 24 km Cuenca – Ventano del Diablo i ok. 11 km Ventano – Uña (OSRM, szacunkowo)
Charakterkanion, serpentyny
Sezonprzez cały rok; zimą w górnej części śnieg i gołoledź [do sprawdzenia]
Park przyrodniczySerranía de Cuenca, od 2007 r., ok. 73,7 tys. ha
Wąwóz Uña – Villalbaok. 11 km, ściany do ok. 200 m, rzeka opada o ok. 150 m
Ventano del Diabloskalne okno nad kanionem Júcaru, tuż przy drodze
ElektrowniaSalto de Villalba, otwarta w 1926 r. przez Alfonsa XIII
GPXślad drogi (OpenRouteService, sprawdź w nawigacji)

O drodze

CM-2105 wychodzi z Cuenki brzegiem Júcaru, u stóp starego miasta, i biegnie w górę rzeki w głąb Serranía de Cuenca, wapiennych gór Systemu Iberyjskiego na pograniczu prowincji Cuenca, Guadalajara i Teruel. To kraina krasu: woda rozpuszczała tu przez miliony lat wapienie z dna dawnego morza, wycinając wąwozy (hoces), skalne miasta i podziemne źródła. Część gór chroni od 2007 r. park przyrodniczy Serranía de Cuenca (ok. 73,7 tys. ha), w którym przeważają lasy sosny czarnej i zwyczajnej, z koziorożcami iberyjskimi i jeleniami; nad krawędziami kanionów krążą sępy płowe. Przez wieki te same lasy spływały rzeką: flisacy zwani gancheros spławiali sosnowe kłody Júcarem w dół, do Królestwa Walencji, a w 1956 r. pisarz José Luis Sampedro i reżyser Luis García Berlanga przygotowali scenariusz filmu „Los gancheros”, który miał powstać nad Júcarem, ale nie przeszedł cenzury.

Za Villalba de la Sierra (998 m) zaczyna się najbardziej znany odcinek: wąwóz między Villalbą a Uñą, ok. 11 km, w którym rzeka opada o ok. 150 m, a ściany sięgają ok. 200 m. Tuż przy drodze stoi Ventano del Diablo, „Diabelskie Okno”: wapienna skała przebita na wylot, z dwoma otworami wychodzącymi prosto nad przepaść. Według miejscowej legendy diabeł urządzał tu sabaty i spychał w dół każdego, kto się wychylił. Sama Villalba ma zaskakująco przemysłową historię: w 1926 r. król Alfons XIII otworzył tu elektrownię wodną El Salto. Woda płynie do niej ok. 15-kilometrowym kanałem wzdłuż urwisk aż od Laguna de Uña, a dla pracowników elektrowni zbudowano osiedle z hotelem dla inżynierów i kaplicą. Dzięki elektrowni wieś w połowie XX w. miała ponad 1000 mieszkańców, dziś ma ok. 570.

Wyżej leży Uña (1130 m, ok. 90 mieszkańców), wciśnięta między Júcar a jezioro. Laguna de Uña powstała, gdy naturalna tama zamknęła potok Rincón, dopływ Júcaru; później podwyższono ją betonem i z jeziorka o powierzchni 2–3 ha zrobiło się ok. 15 ha wody. Już w 1611 r. Sebastián de Covarrubias pisał, że jest wielka, głęboka i pełna pstrągów. Od 1988 r. to ostoja ptaków wodnych. Za Uñą droga wchodzi w górną dolinę Júcaru i sosnowymi lasami dochodzi do Huélamo, ok. 12 km przed Tragacete. Skalne miasto Ciudad Encantada leży obok, przy CM-2104, która tworzy z tą drogą pętlę: odchodzi od niej ok. 5 km za Cuenką i wraca między Ventano del Diablo a Uñą.

Na drodze

Praktycznie

Źródła (11)

es.wikipedia.org/wiki/Serranía_de_Cuenca, es.wikipedia.org/wiki/Parque_natural_de_la_Se..., es.wikipedia.org/wiki/Villalba_de_la_Sierra, es.wikipedia.org/wiki/Uña_(Cuenca), es.wikipedia.org/wiki/Laguna_de_Uña, es.wikipedia.org/wiki/Ganchero, www.redalyc.org/pdf/407/40743406002.pdf, showcaves.com/english/es/karst/VentanoDelDiablo.html, www.guiarepsol.com/es/viajar/vamos-de-excursi..., www.openstreetmap.org/way/786131073, www.openstreetmap.org/way/42051064

Regiony: Castilla-La Mancha (Kastylia-La Mancha).

W podróżach

Plik drogi w repozytorium