Serra da Arada to granitowo-łupkowe góry w masywie Gralheira, na granicy dystryktów Aveiro i Viseu. Ich grzbietem biegnie EM567, nazywana po prostu Estrada do Portal do Inferno, „Drogą Bramy Piekła”. Ma 17,54 km, zaczyna się nad potokiem w Ponte de Telhe w gminie Arouca i kończy na skrzyżowaniu pod farmą wiatrową São Macário w gminie São Pedro do Sul. Nazwę wzięła od geostanowiska Portal do Inferno da Garra, gdzie na ok. 1000 m jezdnia przeciska się po wąskiej grani między dwoma stromymi zboczami, a potoki po obu stronach płyną w przeciwne strony. Według miejscowej legendy tędy właśnie przechodził diabeł, więc podróżni od dawna bali się tego miejsca. Dawniej droga nie miała żadnych barierek. Dziś na zakrętach i w najgroźniejszych miejscach stoją bariery, a w 2021 r. gmina São Pedro do Sul postawiła przy niej malowane drewniane sylwetki zwierząt. W 2010 r. planowano w dolinie Paivô elektrownię wodną, ale po protestach mieszkańców projekt upadł.

Od południa wjeżdża się przez Manhouce, wieś przy dawnej drodze rzymskiej z Porto do Viseu, gdzie żona Alfonsa I, królowa Mafalda, ufundowała gospodę dla podróżnych. Manhouce jest w Portugalii znane z pieśni kobiet: Isabel Silvestre, nauczycielka ze wsi, w 1978 r. założyła tu zespół Cantares e Trajes de Manhouce, a w 1992 r. jej głos w piosence „Pronúncia do Norte” zespołu GNR usłyszał cały kraj.

Z grani widać doliny, w których przez dekady wydobywano wolfram. W czasie II wojny światowej neutralna Portugalia sprzedawała ten metal, niezbędny do produkcji pocisków, obu stronom. W Regoufe pracowała od 1941 r. „Companhia Inglesa” z brytyjskim kapitałem, a kilka kilometrów dalej, w Rio de Frades, „Companhia Alemã” z kapitałem niemieckim. Brytyjczycy i Niemcy mijali się w tych górach bez wrogości, a wydobycie ustało w połowie lat 70. Pod granią leży też opuszczona wieś Drave (opisana w karcie Serra da Arada), a na wschodzie, nad wsiami Covas do Monte i Covas do Rio, wznosi się Serra de São Macário z kaplicą na szczycie (ok. 1050 m). Na północy droga schodzi serpentynami do Bouceguedim i Ponte de Telhe, a dalej EM510 do Arouki.