Piotryseusztrasy i przewodniki motocykloweSzukaj

← La Ruta del Quijote: śladami Don Kichota przez La Manchę

5

Ciudad Real (La Mancha) · D3

Argamasilla de Alba: loch Medrano i wotum Rodriga Pacheco

Argamasilla de Alba: loch Medrano i wotum Rodriga Pacheco
Fot. Picasso & Me, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
Typmiasteczko, literatura
Czas1,5 h
Wstęploch Medrano w budynku biblioteki i informacji turystycznej; kościół San Juan Bautista [godziny otwarcia do sprawdzenia]
Założenieobecne miejsce od 1542 r. (wcześniej próby w 1515 i 1531 r. bliżej lagun Ruidery)
Wotum Pacheco1601 r., kościół San Juan Bautista
„Don Kichot” z lochu1863 r., drukarnia Manuela Rivadeneyry w lochu Medrano
U Avellanedy„ojczyzna Don Kichota” (1614)

Do alkada, rajców i hidalgów szlachetnego miasteczka Argamesilla w La Manchy,
szczęśliwej ojczyzny szlachetnego rycerza Don Kichota, chluby wyznawców rycerstwa błędnego.

— Alonso Fernández de Avellaneda (pseudonim), „Drugi tom przemyślnego szlachcica Don Kichota z La Manchy (1614)” dedykacja · przekład własny · tekst oryginalny

Al alcalde, regidores y hidalgos de la noble villa del Argamesilla de la Mancha,
patria feliz del hidalgo caballero don Quijote, lustre de los profesores de la caballería andantesca.

Akademicy z Argamasilli, wsi w La Manchy, o życiu i śmierci walecznego Don Kichota z La Manchy hoc scripserunt.
Monicongo, akademik z Argamasilli, na grobie Don Kichota:
Wartogłów, który ozdobił La Manchę
łupami bogatszymi niż Jazon Kretę;
(…)
ten, który na Rosynancie błądził po świecie,
leży pod tym zimnym kamieniem.

— Miguel de Cervantes, „Don Kichot z La Manchy, cz. I (1605)” rozdz. LII · przekład własny · tekst oryginalny

Los académicos de la Argamasilla, lugar de la Mancha, en vida y muerte del valeroso don Quijote de la Mancha hoc scripserunt.
El Monicongo, académico de la Argamasilla, á la sepultura de don Quijote:
El calvatrueno que adornó á la Mancha
de más despojos que Jasón á Creta;
(…)
aquel que en Rocinante errando anduvo,
yace debajo desta losa fría.

Rys historyczny

Argamasilla de Alba leży na najbardziej płaskim skrawku La Manchy, nad górną Gwadianą, kilkanaście kilometrów na północ od lagun Ruidery. Jest młodsza, niż się wydaje: pierwsze osady, zakładane w 1515 i 1531 r. bliżej lagun, wyludniała malaria znad stojących wód Gwadiany, więc w 1542 r. przeor zakonu św. Jana Diego de Toledo, z rodu książąt Alby, zgodził się przenieść „Lugar Nuevo”, nową wieś, w obecne, zdrowsze miejsce. Pod koniec XVI w. osiedlili się tu moryskowie wysiedleni z Andaluzji po powstaniu w Alpujarrach i przynieśli swoją wiedzę o nawadnianiu pól. Przez miasteczko płynie Canal del Gran Prior, kanał nawadniający rozbudowany w XVIII w. z inicjatywy infanta Gabriela, przeora zakonu i syna Karola III.

Żadne inne miasteczko nie ma tak mocnych literackich argumentów w sporze o to, skąd pochodził Don Kichot. Cervantes nie podał nazwy wsi swojego bohatera, ale pierwszą część powieści (1605) zakończył wierszami „akademików z Argamasilli”: żartobliwymi epitafiami i sonetami na cześć Don Kichota, Dulcynei, Rosynanta i Sancha, podpisanymi przezwiskami w rodzaju Monicongo, Paniaguado czy Cachidiablo. Dziewięć lat później nieznany autor ukryty pod nazwiskiem Alonso Fernández de Avellaneda wydał fałszywą drugą część i zadedykował ją władzom „szlachetnego miasteczka Argamesilla w La Manchy, szczęśliwej ojczyzny” Kichota. W 1905 r., w trzechsetną rocznicę powieści, przyjechał tu Azorín i spotkał się z miejscowymi „akademikami” w zapleczu apteki, opisanej potem w książce „La ruta de Don Quijote”; o miasteczku pisał też w buenosaireskiej „La Nación” Rubén Darío. Na placu Alonsa Quijana stoją dziś pomniki Cervantesa i Azorína.

Drugi argument wisi w kościele San Juan Bautista, budowanym od 1542 r. W kaplicy Matki Bożej Miłosierdzia jest obraz wotywny z 1601 r. Ufundował go miejscowy hidalgo Rodrigo Pacheco, który klęczy u stóp Matki Bożej, a napis pod obrazem dziękuje jej za uzdrowienie z ciężkiej choroby głowy, którą miejscowi badacze czytają jako chorobę umysłu [dokładne brzmienie napisu do sprawdzenia na miejscu]. Obraz powstał cztery lata przed wydaniem powieści, a wedle tradycji Pacheco, szlachcic pomieszany na umyśle, miał siostrę albo siostrzenicę o imieniu Aldonza – tak samo, jak naprawdę nazywa się Dulcynea. Czy Cervantes go znał, nie wiadomo; Argamasilla nie ma co do tego wątpliwości.

Trzecim argumentem jest loch Medrano, dwupoziomowa piwnica wykuta pod domem, który miał należeć do rodziny Medrano. Według miejscowej tradycji siedział w niej Cervantes i zaczął tu pisać „Don Kichota”. W latach 60. XIX w. dom kupił infant Sebastián Gabriel de Borbón, przeor zakonu św. Jana, i ściągnął do lochu prasy madryckiego wydawcy Manuela Rivadeneyry, który w 1863 r. wydrukował w nim „Don Kichota” z przedmową dramatopisarza Juana Eugenia Hartzenbuscha. Dom spłonął pod koniec XIX w. i w 1990 r. był ruiną, ale loch przetrwał nienaruszony. 23 kwietnia 1994 r., w rocznicę śmierci Cervantesa, otwarto odbudowany dom z biblioteką, salą wystaw i informacją turystyczną, a w dolnej piwnicy urządzono „celę Cervantesa”.

Na miejscu

Praktycznie

  • Po drodze między Ruiderą (ok. 25 km drogą CM-3115 obok zamku Peñarroya) a Alcázar de San Juan albo Tomelloso; płaska, pusta okolica.
  • Loch zwiedza się w godzinach otwarcia biblioteki albo informacji turystycznej, kościół zwykle tylko przed mszą [do sprawdzenia przed wyjazdem].
  • Parkowanie bez problemu przy placu i w bocznych ulicach.
Źródła (5)

es.wikipedia.org/wiki/Argamasilla_de_Alba, en.www.turismocastillalamancha.es/patrimonio/..., es.wikisource.org/wiki/Segundo_tomo_del_ingen..., es.wikisource.org/wiki/P%C3%A1gina:El_Ingenio..., vanguardia.com.mx/articulo/reeditan-el-quijot...

39.12917, -3.08889 (wikidata:Q1632537)

Pokaż na mapie OpenStreetMap · Plik punktu w repozytorium