Piotryseusztrasy i przewodniki motocykloweSzukaj

← La Ruta del Quijote: śladami Don Kichota przez La Manchę

7

Ciudad Real (Campo de Montiel) · D3

Villanueva de los Infantes: stolica Campo de Montiel

Villanueva de los Infantes: stolica Campo de Montiel
Fot. Sebastian T. Schork, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
Typmiasteczko, renesans
Czas2 h
Wstępmiasteczko bez opłat; cela Quevedo w dawnym klasztorze dominikanów i kościoły [godziny i bilety do sprawdzenia]
Prawa miejskie10 lutego 1421 r., przywilej infanta Henryka Aragońskiego, mistrza zakonu Santiago
Stolica Campo de Montielod 1573 r. (Filip II)
Zespół zabytkowyod 1974 r.
Quevedozmarł tu 8 września 1645 r.
„Lugar de la Mancha”hipoteza zespołu Uniwersytetu Complutense (F. Parra Luna, 2005)

„Ledwie rumiany Apollo rozpostarł nad obliczem szerokiej i rozległej ziemi złote pasma swych pięknych włosów (…),
gdy słynny rycerz Don Kichot z La Manchy, porzuciwszy gnuśne pierzyny,
dosiadł swego słynnego konia Rosynanta i ruszył przez starożytne i słynne pole Montiel”.
I była to prawda, bo właśnie przez nie jechał.

— Miguel de Cervantes, „Don Kichot z La Manchy, cz. I (1605)” rozdz. II – Don Kichot wyobraża sobie, jak kronikarz opisze jego pierwszą wyprawę · przekład własny · tekst oryginalny

«Apenas había el rubicundo Apolo tendido por la faz de la ancha y espaciosa tierra las doradas hebras de sus hermosos cabellos (…),
cuando el famoso caballero don Quijote de la Mancha, dejando las ociosas plumas,
subió sobre su famoso caballo Rocinante, y comenzó á caminar por el antiguo y conocido campo de Montiel.»
Y era la verdad que por él caminaba.

Rys historyczny

Villanueva de los Infantes leży na środku Campo de Montiel, wysokiego (ok. 890 m) płaskowyżu z polami zbóż, winnicami, oliwkami i kępami dębów ostrolistnych na południe od właściwej La Manchy. Wyrosła z wioski La Moraleja, zależnej od zamku w Montiel. 10 lutego 1421 r. infant Henryk Aragoński, mistrz zakonu Santiago, nadał jej prawa miejskie i nową nazwę; ostatecznie, w 1480 r., mistrz Alonso de Cárdenas ustalił „Villanueva de los Infantes” – na pamiątkę Henryka i jego braci, infantów Aragonii. W 1573 r. Filip II zrobił z niej stolicę Campo de Montiel z siedzibą gubernatora i wikariatu, i przez następne stulecie miasteczko się bogaciło: rody szlacheckie stawiały kamienne pałace z herbami nad bramami, zakony – klasztory, a w centrum powstała Plaza Mayor z arkadami, kamiennymi kolumnami i drewnianymi galeriami na piętrach, nad którą góruje kościół San Andrés. Ten renesansowo-barokowy zespół przetrwał prawie nietknięty, także dlatego, że od połowy XIX w., po utracie gubernatora i wikariatu, miasto podupadło i niewiele w nim przebudowywano; od 1974 r. całe jest chronione jako zespół zabytkowy.

Z miasteczkiem związani są ludzie Złotego Wieku. Wychował się tu święty Tomasz z Villanuevy (1486–1555), późniejszy arcybiskup Walencji i patron miasta, a jego imię nosi krypta w kościele San Andrés. Ostatnie miesiące życia spędził tu Francisco de Quevedo (1580–1645), poeta i satyryk, rywal Góngory i jeden z największych pisarzy hiszpańskiego baroku. Był panem pobliskiej Torre de Juan Abad; po czterech latach więzienia w klasztorze San Marcos w León, schorowany, przyjechał w 1645 r. do Villanueva de los Infantes po pomoc lekarzy i 8 września zmarł w celi klasztoru dominikanów, którą można dziś zobaczyć. Pochowano go w krypcie kościoła San Andrés, ale z czasem krypta zamieniła się we wspólne ossuarium. W 2007 r. zespół medycyny sądowej Uniwersytetu Complutense ogłosił, że wśród kości rozpoznał szczątki Quevedo, a miasto urządziło mu wtedy uroczysty pogrzeb; część badaczy uważa jednak, że pewnej identyfikacji nie da się przeprowadzić.

W „Don Kichocie” Villanueva de los Infantes z nazwy nie występuje, ale Campo de Montiel tak: to przez „starożytne i słynne pole Montiel” rycerz rusza na pierwszą wyprawę. W 2005 r. zespół z Uniwersytetu Complutense pod kierunkiem socjologa Francisca Parry Luny, rodem z Villanueva de los Infantes, ogłosił książkę „El lugar de la Mancha es…”. Badacze przyjęli, że wieś Kichota leży w Campo de Montiel, i potraktowali odległości oraz czasy podróży z powieści – do Puerto Lápice, El Toboso, Sierra Morena i innych miejsc – jak dane do obliczeń. Z porównania kilkudziesięciu miejscowości wyszło im, że do opisu pasuje tylko Villanueva de los Infantes. To najgłośniejsza „naukowa” odpowiedź na pytanie o wieś, której nazwy Cervantes „nie chciał pamiętać”, ale nie jedyna: Argamasilla de Alba, Mota del Cuervo, Miguel Esteban i inne mają swoich zwolenników, a sam autor badania zastrzegał, że to hipoteza. Miasteczko przyjęło ją z entuzjazmem: na Plaza Mayor stoją dziś z brązu Kichot, Sancho Pansa, Rosynant i osioł, a jeden z pałaców nazywa się potocznie domem Rycerza w Zielonym Płaszczu, postaci z drugiej części powieści.

Na miejscu

Praktycznie

  • Ok. 70 km od Almagro przez Valdepeñas albo bocznymi drogami przez Campo de Montiel, ok. 40 km dalej na północny wschód leżą laguny Ruidery; płaskie, puste drogi.
  • Parking poza ścisłym centrum, na placu i w wąskich uliczkach starego miasta miejsca jest mało.
  • Latem w południe gorąco i pusto, a sjesta zamyka kościoły i muzea; lepiej rano albo pod wieczór.
Źródła (7)

es.wikipedia.org/wiki/Villanueva_de_los_Infan..., www.boe.es/boe/dias/1975/01/31/pdfs/A02154-02154.pdf, www.ucm.es/la-ciencia-desvela-el-lugar-de-la-..., docta.ucm.es/entities/publication/68c4fbb2-d7..., es.wikipedia.org/wiki/Francisco_de_Quevedo, www.eldiario.es/spin/quevedo-enterrado-iglesi..., es.wikisource.org/wiki/P%C3%A1gina:El_Ingenio...

38.73417, -3.01667 (wikidata:Q768433)

Pokaż na mapie OpenStreetMap · Plik punktu w repozytorium