LR-113 to dawna droga komarkalna C-113, która w XIX w. miała połączyć stacje kolejowe w Lermie (Burgos) i San Asensio (La Rioja). Budowano ją w ostatnich dekadach XIX w., a w 1940 r. plan drogowy przesunął jej końce: dziś biegnie od granicy z Burgos koło Salas de los Infantes do Cenicero nad Ebro. Po przekazaniu dróg regionom podzielono ją na dwie: w La Rioja to LR-113 (ok. 77,8 km), po stronie Burgos BU-825. Najciekawszy dla motocyklisty jest środkowy kawałek, w którym droga idzie w dół doliną Najerilli, przez wąwóz między Sierra de la Demanda po lewej stronie rzeki a górami Camero Nuevo po prawej. Górny bieg rzeki aż do Anguiano jest obszarem Natura 2000, a sama Najerilla, rzeka pstrągów i kajakarzy górskich, po 99,7 km wpada do Ebro koło Torremontalbo.

Droga zaczyna się nad zbiornikiem Mansilla, największym w La Rioja (68 hm³). Projekt zatwierdzono w 1935 r., wojna domowa przerwała prace i napełnianie zakończono dopiero w 1959 r., gdy 80-metrowa zapora zamknęła dolinę. Pod wodą zniknęła stara wieś Mansilla de la Sierra, w 1900 r. licząca ok. 600 mieszkańców i będąca głową Siete Villas, siedmiu wsi górnej Najerilli. Nową wieś postawiono ok. 300 m na północ od starej i mieszka w niej dziś niespełna 60 osób. Jesienią, we wrześniu i październiku, gdy poziom wody spada, z jeziora wynurzają się ruiny starego kościoła. Budowa zbiornika zmusiła też do przełożenia drogi między Villavelayo a Tabladas.

Za Venta de Goyo dolina zwęża się i droga wchodzi w lasy Sierra de la Demanda. Ok. 20 km za Mansillą odchodzi od niej LR-435, boczna, ok. 5-kilometrowa droga do klasztoru Valvanera, sanktuarium patronki La Rioja na ok. 1000 m. Dalej LR-113 schodzi do Anguiano, wsi tańczących na szczudłach, i zaczyna przeskakiwać z brzegu na brzeg: Najerillę przecina trzykrotnie, m.in. na moście Puente Mocho między Anguiano a Matute. Między Mansillą a Bobadillą pracuje na rzece sześć elektrowni wodnych, a od Bobadilli dolina się otwiera: pojawiają się topole, ogrody i pierwsze winnice Rioja.