Piotryseusztrasy i przewodniki motocykloweSzukaj

← Epickie drogi motocyklowe

Linia: ślad z OpenRouteService (wariant bez autostrad), dane © OpenStreetMap contributors – przed jazdą sprawdź go w nawigacji.

Epicka droga motocyklowa · Hiszpania

Muntanyes de Prades od Camp de Tarragona: Vilaplana – La Mussara – Prades (T-704)

Muntanyes de Prades od Camp de Tarragona: Vilaplana – La Mussara – Prades (T-704)
Fot. Андрей Бобровский, CC BY 3.0, Wikimedia Commons
DrogiT-704
Długośćok. 29 km Vilaplana – Prades: ok. 10,5 km podjazdu z Vilaplany na grzbiet Serra de la Mussara, dalej ok. 19 km płaskowyżem przez La Febró do Prades (OSRM, szacunkowo; numer i przebieg według OpenStreetMap i Diputació de Tarragona)
Charakterserpentyny, płaskowyż
Sezoncały rok; jesienią i zimą częste mgły na grzbiecie, zimą możliwy lód na ok. 1000 m [do sprawdzenia]
Najwyżejok. 1000 m na grzbiecie Serra de la Mussara
Przewyższenieok. 600 m z Vilaplany na ok. 10,5 km, średnio ok. 6%
Ruchok. 260 pojazdów na dobę z Vilaplany pod Mont-ral, dalej do Prades 60–90 (Diputació de Tarragona, 2022)
La Mussarawieś opuszczona ok. 1959 r., od 1961 r. część gminy Vilaplana
WRCodcinek specjalny „La Mussara” Rajdu Katalonii; w 2019 r. power stage, wygrany przez Otta Tänaka
Prades„vila vermella” z czerwonego piaskowca, ok. 950 m
GPXślad drogi (OpenRouteService, sprawdź w nawigacji)

O drodze

T-704, „carretera de Prades a Reus”, to droga, którą Reus i równina Camp de Tarragona wjeżdżają w góry Prades. Z rolniczej równiny przez L'Aleixar dochodzi do Vilaplany (ok. 370 m), wsi pod czerwono-szarymi urwiskami Serra de la Mussara. Według historyka Alberta Manenta, którego przywołuje „Diari de Tarragona”, Vilaplana wzięła się z „masos de la Plana”: zagród, które mieszkańcy górskiej La Mussary stawiali na równinie pod urwiskiem Les Airasses. Wieś na dole przeżyła wieś na górze.

Z Vilaplany droga wspina się serpentynami ok. 10,5 km i ok. 600 m w górę, ze średnim nachyleniem ok. 6%. Mniej więcej w połowie podjazdu otwiera się widok na Camp de Tarragona: Reus, Tarragonę i morze za nimi, a nad głową czerwone skały Mussary i maszty nadajników na grzbiecie. Tymi samymi drogami jeździ Rajd Katalonii (RallyRACC, runda mistrzostw świata WRC). Odcinek specjalny „La Mussara” był w programie wielokrotnie, a w 2019 r. jego drugi przejazd (20,72 km) był power stage. Wygrał go Ott Tänak, który w tym rajdzie przypieczętował swój pierwszy tytuł mistrza świata. Generalitat zamykała wtedy na rajd m.in. T-704 i TV-7045.

Na grzbiecie, ok. 990 m, leżą ruiny La Mussary. Wieś znana jest ze źródeł od 1173 r., od 1324 r. należała do hrabstwa Prades. W 1900 r. miała 291 mieszkańców, w 1960 r. już tylko 12. Ludzi wygnały bieda, chłody i izolacja: droga dotarła tu dopiero w pierwszej tercji XX w., a wcześniej do Vilaplany schodziło się brukowaną ścieżką Les Tosques. Ostatni mieszkańcy odeszli ok. 1959 r., a 10 stycznia 1961 r. dekretem przyłączono La Mussarę do Vilaplany. Z kościoła Sant Salvador stoją mury i dzwonnica z 1859 r. W 1936 r. zniszczono jego XIV-wieczną figurę Matki Boskiej, a jej fragmenty trafiły do muzeum w Reus. Grzbiet tonie często we mgle, z której wzięło się katalońskie powiedzenie „baixar de la Mussara”, „zejść z Mussary”, czyli nie wiedzieć tego, co wszyscy wiedzą. Mgła karmi też nowsze opowieści o ludziach, którzy w niej przepadli, i o kamieniu, który ma być przejściem do innego wymiaru. „Diari de Tarragona” zaznacza, że nie ma dowodów ani na zaginięcia, ani na sam kamień. Do ruin prowadzi krótka, ok. 0,7 km, odnoga TV-7093. Jej ostatni odcinek, ok. 250 m, jest według OpenStreetMap od 2023 r. zamknięty dla pojazdów silnikowych zaporą, więc do wsi dochodzi się pieszo (powód i podstawa zamknięcia [do sprawdzenia]).

Dalej T-704 biegnie płaskowyżem gór Prades przez sosnowe lasy. W dole, na ok. 760 m, leży La Febró, z ok. 35 mieszkańcami najmniejsza gmina prowincji Tarragona. W urwisku Mussary nad wsią otwierają się Avencs de la Febró, trzy szczeliny z jaskiniami i ponad 1800 m korytarzy. W latach 40. XX w. okolica była bazą partyzantki antyfrankistowskiej (maquis), przez co opustoszało wiele masíes. Droga kończy się w Prades (ok. 950 m), zwanym „vila vermella”, czerwoną wsią, bo domy, mury i gotycki kościół Santa Maria la Major zbudowano z czerwonego piaskowca. Na rynku z podcieniami stoi renesansowa kulista fontanna, symbol wsi; jej kopię można zobaczyć w Poble Espanyol w Barcelonie. Prades było stolicą hrabstwa, które od początku XIV w. należało do infanta Ramona Berenguera, syna Jakuba II Aragońskiego, a w 1414 r. weszło w skład domeny książąt Cardony.

Na drodze

Praktycznie

Źródła (17)

www.openstreetmap.org/way/927558242, www.openstreetmap.org/way/1147306926, dipta.cat/sites/default/files/inline-files/S%..., www.cyclefiesta.com/multimedia/climbs/catalon..., bikeclimbs.com/climb/spain/catalonia/baix-cam..., epicroadrides.com/cycling-spain/costa-daurada..., ca.wikipedia.org/wiki/La_Mussara, www.enciclopedia.cat/gran-enciclopedia-catala..., www.diaridetarragona.com/ocio/232377/de-ruta-..., www.diaridetarragona.com/tarragona/197297/asi..., www.diaridetarragona.com/reus/267289/eclipse-..., en.wikipedia.org/wiki/2019_Rally_Catalunya, govern.cat/govern/docs/2019/10/24/15/25/070e8..., ca.wikipedia.org/wiki/La_Febró, ca.wikipedia.org/wiki/Prades, www.enciclopedia.cat/gran-enciclopedia-catala..., www.diaridetarragona.com/reus/56400/no-hi-ha-...

Regiony: Catalunya (Katalonia).

Plik drogi w repozytorium